خوراک بلدرچین

نیازهای تغذیه بلدرچینها

سدیم

ادامه مقاله نیازهای تغذیه بلدرچینها – بخش دوم : سدیم به عنوان فلز فراوان دیگر در ماده ای معدنی و خوراکی به نام نمک طعام به وفور یافت می شود که از هر لحاظ نسبت به سایر منابع ارجحیت دارد. این فلز به میزان ۰ ۶ / خاکستر استخوان را به خود اختصاص می دهد که ۵ / از کل سدیم حاضر در لاشه بلدرچین است و ۹۵٪ دیگر آن در مایعات و سرم های خونی بدن این حیوان حضور دارد پس می توان با بررسی فلز ماکروی سدیم در بلدرچین به خوبی این نکته را دریافت که سدیم می تواند نقش سازنده ای در استخوان ها و نقش کنترل کننده ای در سیستم عصبی داشته باشد و غالباً می توان آن را به میزان اندکی بیشتر برای بلدرچین های گوشتی در نظر گرفت که برای سنین ۱ تا ۱۰ روزگی دو درصد و برای سنین ده روزگی دو دهم درصد سن بعد از ۳۰ روز هم برای گله گوشتی معادل ۲. ۰ ٪ و برای گله تخم گذار ۰.۱۵٪ را در نظر می گیریم۔

 

پتاسیم

عنصر دیگری از ماکروالمان هاست که به وفور در مواد نیازهای تغذیه بلدرچینها نظیر پودر گوشت، پودر استخوان، پودر ماهی و سویا یافت می شود و به صورت ۹۹٪ در مایعات برون سلولی حضور دارد و مقادیر باقیمانده آن بیشتر در خاکستر استخوان به میزان ۱۰٪ از کل یافت می شود. پتاسیم با توجه به اینکه تنها در بلدرچین با چشم پوشی از ۱۰٪ حضورش در خاکستر استخوان جز تأمین کردن سیستم عصبی در محل دیگری نقشی ندارد پس در جیره نویسی بلدرچین زیاد نسبت به سایر عناصر دارای اهمیت نمی باشد و همانند عناصر فوق می توان میزان آن را برای تمامی سنین و گله ها ۰.۶٪ توصیه کرد.

 

گروه املاح معدنی

مس

مس میکرو المانی است که در  نیازهای تغذیه بلدرچینها خوراک هایی نظیر پودر گوشت، سبوس، غلات، پودر ماهی به وفور یافت می شود و علاوه بر حضور مهمش در کبد بلدرچین به میزان بسیار کمتری نسبت به ماکروها در استخوان ها، عضلات و پوست آن حضور دارند و به جز فعالیت مستقیم در بدن بلدرچین به فعالیت و رابطهٔ متقابل با سایر عناصر می پردازد. به عنوان مثال عارضهٔ کم خونی در پرنده اغلب بر اثر کمبود آهن در بدن مشهود می باشد ولی می توان یک سر دیگر قضیه را به کمبود مس در بدن پرنده نیز مرتبط دانست چرا که مس در آنزیم های فعال کننده و یا اکسید کننده آهن ۲ حضور پر اهمیتی دارد که در صورت عدم حضورش می تواند باعث کمبود آنزیم و در نتیجه کم خونی در بلدرچین شود و یا سایر آنزیم هایی که در صورت کمبود مس با کمبود مواجه می شوند و رنگدانه سازی که یک مسئله مهم در پرورش بلدرچین است دچار اختلال می شود یا آنزیم های (فنل اکسیدازوسیتوکرم اکسیداز ) که نقش سازنده ای در سیستم های عصبی – مرکزی و اسکلتی ایفا می کنند تحت تأثیر این میکرو المان حیاتی هستند پس برای بلدرچین ها از بدو تولد تا پایان دوره میزان ۸ میلی گرم را بسته به شرایط مورد نیاز گله ها لازم میدانیم

 

نیازهای تغذیه بلدرچینها
نیازهای تغذیه بلدرچینها

 

ید

ید عنصر کمیابی که می توان آن را در نمک طعام، پودر ماهی یافت که به صورت ید معدنی و یا یدهای آلی فعال و غیرفعال در هورمون هایی که متابولیسم را کنترل می کنند در بدن پرنده یافت می شود. میزان ید باید در سنین و گله های مختلف برابر ۰.۱ میلی گرم باشد.

 

آهن

آهن نیمی از این عنصر را می توان به راحتی تمام در هموگلوبین های خون مشاهده کرد که رنگ قرمز خون را سبب می شود و الباقی آن را نیز در اندام هایی نظیر کبد، طحال و مغز استخوان که میزان آن بسیار بیشتر از دو اندام ذکر شده است یافت می شود این عنصر در اقلامی همچون پودر گوشت، پودر ماهی، پودر استخوان پیدا می شود و وظایفی

همچون جذب خود آهن از روده ها، تنفس و انجام بسیاری از اکسید ورداکتازها را بر عهده دارد و اگر آهن در بدن بلدرچین کم شود عمل بسیاری از آنزیم ها تحت الشعاع قرار گرفته و فعالیتشان کمتر از حد استاندارد می شود پس باید در نظر داشت که برای یک بلدرچین ۳۰-۱ روزه برابر با ۱۰ میلی گرم و برای یک بلدرچین بیش از ۳۰ روزه در گله گوشتی ۱۰۰ میلی گرم و برای یک گله ی تخم گذار ۹۰ میلی گرم را منظور می کنیم.

 

کلمات مرتبط : خوراک بلدرچینها ، نیازهای تغذیه بلدرچینها ، تغذیه بلدرچینها ، تغذیه بلدرچینهای ماده ، تهیه خوراک برای بلدرچینها ، بلدرچینهای یکروزه ، دستگاه جوجه کشی بلدرچین

کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین

کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین : ۱- پلت کردن خوراک ساده ترین روشی است که می توان پیشنهاد کرد ولی کاملترین روش نیست زیرا درست است که به علت بخار دهی به اقلام دان بعد از میکس و فشرده سازی آن ها بسیاری از میکروارگانیسم ها میمیرند ولی ممکن است که پس از گذشت زمان مجدداً به انواع میکروارگانیسم ها آلوده شوند.

۲- پروبیوتیک ها که موجوداتی ریز هستند با اعمال برخی روش ها می توانند تا حدی جلوی فعالیت های میکروب های بیماریزا را در بدن بلدرچین یا هر پرندهٔ دیگری بگیرند که البته به توضیح زیادی جهت بکار گیری آن ها نیاز نداریم زیرا این موجودات به همراه بلدرچین ها و در احشاء آن ها هم زیستی دارند و کار خود را انجام می دهند و تنها

می توان گفت که پروبیوتیک ها از طریق رقابت غذایی ، چسبیدن به میکروارگانیسمهای بیماری زا و ساخت مواد آنتی باکتریال در این زمینه به بلدرچین ها کمک می کنند و از نظرهای دیگری در زمینهٔ تحریک بدن برای تولید آنتی بادی و کمک بسه متابولیسم مواد غذایی به فعالیت می پردازد که نشان دهندهٔ اهمیت مثبت این موجودات است.

۳- اسیدهای آلی دسته سوم بازدارنده های باکتریایی و قارچی در خوراک بلدرچین هستند به گونه ای که اگر پیش از مصرف خوراک توسط گله به آن مقداری از این اسیدها بیفزاییم میتوانیم جلوی رشد بسیاری از میکروارگانیسم ها را بگیریم که البته به ازاء میزان آلودگی خوراک می توان دوزهایی در بازه ۱ – ۲۵٪ را در جیرهٔ بلدرچین تزریق نمود و یا اینکه می توانیم با تغییر این میزان دوز در سرعت پاکسازی دان تغییر ایجساد کنیم. برای رشد کپک ها نیز می توان تا یک چهارم میزان کل جیره به آن اسید آلی اضافه نمود تا رشد قارچ ها هم تا حد قابل توجهی متوقف شود و در کنار آن حرارت و رطوبت کافی را برای جلوگیری از رشد آن ها که بسیار مؤثر است رعایت کنیم.

 

روش های کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین - دان بلدرچین
روش های کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین – دان بلدرچین

۴ – در ادامه مبحث روش های کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین آلومینوسیلیکاتها به عنوان فاکتور بعدی در جهت کنترل باکتری ها و قارچ ها می توانند مطرح باشد (همچنین به عنوان یک آنتی توکسین قارچی) زیرا به ازای استفاده از آن به میزان ۵/-۱/۲٪ کل وزن جیره می تواند تأثیر بسیار خوبی بر کاهش سموم بگذارد.

۵- ذغال فعال مقوله ای کوتاه است که برای آن نیز می توان گفت یک آنتی توکسین مؤثر است که در صورت استفادهٔ آن به میزان یک پنجم کل وزن جیره می توان شاهد کاهش چشمگیر اثرات توکسینی قارچ ها بود.

۶- دود دهی با نرمالدهید می تواند در حین میکس کردن به مدت ۵ دقیقه تا حدود ۵ سانتیمتری دان را از اثرات میکروبی مصون کند و هیچ گونه تأثیرات سوئی را از نظر خوش خوراکی و سم گرایی بر روی دان و خوراک باقی نگذارد و این در حالی است که غیر از فرمالین سایر مواد شیمیایی یا آنقدر ضعیف هستند که به خوبی نمی توانند خوراک را ضد عفونی کنند و یا اثرات مخربی بر روی خوراک دارند.

۷- استفاده از مانور که یک قند ۶ کربنی است و می تواند با پر کردن محل های اتصال میکروب سالمونلا به روده مانع از چسبیدن این میکروب به آن شود و حاصل آن دفع بی خطر سالمونلا باشد که از این قند نیز برای پیشگیری از ابتلا به سالمونلا می توان در جیره استفاده کرد.

۸- استفاده از اشعه جهت کنترل میکروارگانیسم ها روش غیرمتداول ولی امکان پذیر است و می توان با تاباندن اشعه در سطوح ۲۰ – ۵ بر خوراک بلدرچین علاوه بر نابودی چشمگیر میکروارگانیسم ها به افزایش رشد بلدرچین ها در پی مصرف بیشتر خوراک و بازدهی بسیار بهتر آن ها دست یافت و این در حالی است که هیچ گونه مشگل خاصی در مصرف این نوع خوراک دیده نشده است.

کلمات مرتبط : بلدرچین ، دان بلدرچین ، خوراک بلدرچین ، نحوه دان دادن به بلدرچین ، خوراک بلدرچین گوشتی ، کنترل میکروارگانیسم دان طیور ، میکروارگانیسم چیست ؟ ، میکروارگانیسم دان پرندگان