دان بلدرچین

نیازات اصلی تغذیه بلدرچین نر و ماده - جوجه یکروزه

به طور کل آنزیم ها شامل انواع زیر هستند :

ادامه مقاله نیازات اصلی تغذیه بلدرچین نر و ماده – بخش هشتم : هورمون ها : هورمون ها مواد دیگری هستند که به طور متناسب در بدن بلدرچین تولید و توزیع می شوند و معمولاً هورمونهایی را که می توان بیشتر در پرورش بلدرچین ها مورد استفاده قرار داد هورمون هایی نظیر هورمونهای تیروئیدی، رشد و یا جنسی است که باید خاطر نشان کرد برخی هورمونها مثل انواعی از هورمون های جنسی را آنتی بیوتیک مینامند. زیرا علاوه بر تأثیر آنابولی تأثیر هورمونی نیز دارند و دقیقاً همان عملی را در بدن بلدرچین انجام می دهد که تزریق برخی هورمون ها در بدن ورزشکارها انجام می دهد و عوارضی مشابه آنها را دارند و معمولاً به دلیل عدم استفاده های مناسب در بدن پرنده باقی مانده و عوارض خود را بر بدن انسان می گذارد. در کل ما با مصرف هورمون به شدت مخالفیم و این مسئله را امری کاملاً غیر انسانی بر می شماریم زیرا بلدرچین به اندازهٔ کافی دارای رشدی سریع می باشد. و علاوه بر آن دلیل مستند تر و محکم تر همان عوارض سنگین اینگونه هورمونها است پس به هیچ وجه میزان دوزها، طریقهٔ مصرف هورمون ها و نام آن ها را ذکر نمی کنیم و تا همین حد را هم صرفاً به آن دلیل بیان نمودیم تا علاوه بر آشنایی مختصر با هورمونهای مصنوعی بر عوارض آن ها و خطرناکی شان احاطهٔ کافی بدست آوریم.

 

اسیدهای آلی :

اسیدهای آلی موادی هستند که تقریباً مشابه آنتی بیوتیک های رشد عمل می کنند یعنی رشد و فعالیت های میکروارگانیسم های دستگاه گوارش را کنترل می کنند پس می توانند راندمان جیرهٔ بالانس شدهٔ ما را از حد خود بالاتر ببرند علاوه بر این اسیدهای آلی باعث خوش خوراک شدن جیره می شوند و در گله های گوشتی سبب افزایش مصرف خوراک می شود. از اسیدهای آلی می توان اسید فومار یک را نام برد و همچنین اسید پروپیونیک و اسید دیگر اسید سیتریک است ولی به طور کل اسیدهای آلی نیز همانند آنتی بیوتیک های رشد در سنین جوجگی و جیره های استارتر مورد مصرف دارند.

 

نیازات اصلی تغذیه بلدرچین نر و ماده
نیازات اصلی تغذیه بلدرچین نر و ماده

آنتی اکسیدان ها:

در ادامه مقاله نیازات اصلی تغذیه بلدرچین نر و ماده این اصطلاح به موادی اطلاق می شود که به صورت مستقیم در تغذیه بلدرچین ها تأثیر ندارند و تنها از تلف شدن مواد مغذی حساس به اکسیداسیون اقلام دادن مثل انواع پودر چربی ، گوشت و ماهی جلوگیری می کنند و بطور مستقیم با جلوگیری از واکنش گرمازای اکسیداسیون باعث بالارفتن راندمان رشد در یک رکورد زنی مناسب در جیرهٔ مصرفی توسط بلدرچینها می شوند که این فرآیند بیشتر با جلوگیری از اکسیداسیون ویتامین های محلول در چربی و خود چربیها صورت می پذیرد به عنوان نمونه می توان به آنتی اکسید آن هایی نظیر اسید آسکوربیک، توکوفرول یا بوتیل هیدروکسی تولول، آتوکسی کوئین اشاره کرد.

 

اموگلاتور:

این مواد عملی همانند امولسفایرها دارند به گونه ای که سبب یکنواختی مواد آب دوست و مواد چربی دوست می شود و این دو را در کنار یکدیگر نگه می دارند و عامل جدائی مثلا چربی ها از آب از بین می برند و به عنوان یک واسطه عمل می کنند و شبیه شخصی عمل می کنند که دو جسم متحرک را که هر کدام به سمتی حرکت می کنند و می خواهند از هم دور شوند را با دو دست خود نگه می دارد و مانع حرکتشان می شود اموگلاتورها هم در طبیعت و در برخی گیاهان یافت می شوند و هم در صنعت بصورت مصنوعی تولید می شوند و همانند آنتی اکسید آنها بصورت مستقیم در تغذیهٔ بلدرچین ها نقشی ندارند ولی می توانند سبب افزایش خوشمزگی گوشت و تخم بلدرچین ها به علت یکنواخت کردن توزیع چربی در این محصولات شوند. همچنین می توانند در نیازات اصلی تغذیه بلدرچین نر و ماده در حین هضم غذا به هضم شدن را حت تر خوراک به ویژه خوراک های چرب کمک شایانی بکنند که می تواند این امر سبب پایداری بیشتر ویتامینهای گروه محلول در چربی شود و باز خود این مسئله سبب افزایش کیفیت محصولات از نظر غذایی شود.

ادامه دارد …

کلمات مرتبط : آنزیم های دان بلدرچین ، آنزیم های دان طیور ، مواد غذایی بلدرچین ، هورمون دان بلدرچین ،

نیازات تغذیه بلدرچین نر و ماده - بلدرچین نر و ماده

ادامه مقاله نیازات تغذیه بلدرچین نر و ماده – بخش پنجم : ویتامین K : فیلوخینون این ویتامین هم در خوراک هایی چون مولتی ویتامین ها یافت می شود که می تواند به انعقاد خون در برخی جراحات و بیماریها به گله بلدرچین کمک کند. این ویتامین به اندازهٔ سایر هم رده های قبلی خود دارای اهمیت چندانی نیست و تنها به خاطر همان مبحث انعقادی آن است که مطرح می شود و کلا در مراکز تحقیقاتی به ویتامین های این گروه توجه زیادی نمی شود در هر صورت برای یک گله بلدرچین آن هم با سنین ۳۰-۱ روز میزان ۳ میلی گرم و برای سنین ۳۰ روز به بعد و تمامی گله ها میزان ۱ میلی گرم کافی میباشد.

 

ویتامین های محلول در آب

در کل ویتامین های این گروه بسیار کمتر از ویتامین های گروه قبلی در بدن جانوران و نیازات تغذیه بلدرچین نر و ماده ذخیره می شوند ولی با این وجود این دسته از ویتامین ها در بدن بلدرچین به وفور یافت می شوند که برای هر موجود زنده ای اعم از خود بلدرچین و انسان لازم و حیاتی هستند که در زیر به طور جداگانه به تفسیر و توضیح هر کدام از آنها میپردازیم.

ویتامین ۱ B: تیامین تیامین از جمله ویتامین هائی است که معمولا در پودر گوشت، پودر ماهی، غلات یافت می شود در کل ویتامینی است که حتی در همین اقلام یاد شده نیز به صورت کم وجود دارد این ویتامین به راحتی از طریق رودهٔ حیوان قابل جذب است و سمی نمی باشد این ویتامین معمولاً می تواند پای مؤثر کوآنزیم ها و آنزیم ها در بدن بلدرچین سالم باشد که از طریق آنها به سوخت و ساز انواع هیدرات های کربن در بدن یاری می رساند.

این ویتامین می تواند در دستگاه عصبی نیز دخالت داشته باشد و با کمبود آن در بدن اختلالهای عصبی و فلج بوجود بیآید که این موضوع مختص به بلدرچین ها نمی باشد چرا که با آزمایش بر روی روباه نیز هیمن علائم مشاهده شد و حیوان دچار فلجی موقت شد که با تزریق دوباره ویتامین به حالت اول بازگشت. در هر صورت مطابق آزمایشات انجام شده میزان تیامین برای جوجه های ۳۰ – ۱ روزه، ۶-۲ میلی گرم و برای جوجه های ۳۰ روزه به بعد نیز ۶-۲ میلی گرم توصیه می شود. گله های تخم گذار و باز حضور این ویتامین که می تواند در زمان بروز بیماری ها با افزایش فعالیت دستگاه ایمنی نقش مؤثری را ایفا کند.

 

ویتامین ۲B :

B۲ را می توان با قرار دادن خوراک هایی نظیر پودر گوشت، پودر ماهی، سبوس، سویا جهت نیازات تغذیه بلدرچین نر و ماده به جیره لدرچین خود تزریق کرد. این ویتامین برخلاف تیامین به حرارت مقاوم تر است ولی نسبت به نور بسیار حساس تر است. این ویتامین از طریق مخاط روده قابل جذب است و سمی نیز نمی باشد. ریبوفلاوین می تواند به خوبی کمبود B۱۲ کند و یا حتی ویتامین C که بسیار کم اهمیت تر است و معمولا در خود بدن تولید می شود را جبران این ویتامین می تواند نقش بسیار مؤثری در پر در آوری، تولید مثل و رشد داشته باشد. به گونه ای که اگر نتوانیم این ویتامین را به میزان کافی در جیرهٔ خود بالانس کنیم تمام فاکتورهای یاد شده مختل می شوند. همچنین B۲ می تواند همچون برخی دیگر از ویتامین ها به تقویت سیستم دفاعی و ایمنی بدن کمک مؤثری بکند. ما می توانیم برای داشتن یک گله بلدرچین خوب این ویتامین را به مقدار ۹ میلی گرم برای بلدرچین های ۱-۳۰ روزه، و بعد از آن برای هر دو نوع گله ۶ میلی گرم در نظر بگیریم.

 

نیازات تغذیه بلدرچین نر و ماده
نیازات تغذیه بلدرچین نر و ماده

گله های تخم گذار

ویتامین B۳: نیاسسین یا اسید نیکوتینیک

نیاسین از اجزاء غیر سمی نیکوتین است که اگر شرایط جور باشد بلدرچین ها می توانند این اسید را به خوبی به کمک تریپتوفان با یک سلسله تغییرات بسازند که به ازای هر ۱۰ گرم تریپتوفان یک گرم نیاسین بدست می آید البته ورود مصنوعی آن در جیرهٔ تا حدی احساس می شود. به هر صورت می توانیم B را از طریق موادی نظیر پودر ماهی، پودر گوشت، سبوس به بلدرچین های خود برسانیم B نیز می تواند از طریق مخاط روده جذب بدن شود. البته باید به این نکته نیز توجه داشت که مقادیر زیاد این اسید می تواند موجبات قرمزی پوست و ناراحتی های معده و روده را سبب شود و مهمتر آنکه می تواند رشد بلدرچین ها را با مشکل روبرو کند و برای جلوگیری از آن باید به میزان ۹۰ میلی گرم برای جوجه بلدرچین های ۳۰ – ۱ روزه و برای گله های گوشتی ۶۰ و برای گله های تخم گذار ۲۰ میلی گرم را به جیره ی بلدرچین ها افزود.

 

کلمات مرتبط : نیازات بلدرچین ، ویتامین های مورد نیاز بلدرچین ، تخم بلدرچین ، تغذیه بلدرچین سالم ، بخاری سالن پرورش بلدرچین ، قفس بلدرچین ، دستگاه جوجه کشی بلدرچین

نیازات تغذیه بلدرچین ها

ویتامین ها (محلول در چربی)

ویتامین A : کاروتن

ادامه مقاله نیازات تغذیه بلدرچین ها – بخش چهارم  ویتامین A را به دلیل اهمیت ویژهٔ آن در میان سایر ویتامین ها به جهت رشد، ویتامین رشد هم می نامند. علاوه بر این ویتامین رتینل (A) می تواند در سامانه بینائی نقش مؤثری را با شرکت در ساختار شبکیه ایفا کند و یا رشد استخوآن ها و بافت پوششی بلدرچین ها را تحت تأثیر خود قرار دهد و پیرو آن مقاومت بدن را در برابر بیماری ها افزایش و در صورت کمبودش کاهش دهد (به ویژه در برابر انواع بیماری های عفونی ، نیوکاسل و کوکسیدوز) یا با کمبودش باروری بلدرچین را مختل کند و باعث تخم های کوچک شود به هر صورت این مادهٔ آلی ارزشمند در موادی نظیر مولتی ویتامین ها یافت می شود پس بد نیست که گاهاً مقداری علوفهٔ سبز تازه یا خشک شده به شیوهٔ مصنوعی به جیرهٔ بلدرچین ها افزوده شود در مورد این ویتامین ها توضیح ها و تفسیرهای زیادی وجود دارد ولی به دلیل عدم ضرورت آن ها از این توضیحات چشم پوشی می کنیم

از این به بعد به میزان این ویتامین که برای ۳۰-۱ روز تنها به IU/GK ۱۰۰۰۰ اکتفا می کنیم و آنکه از ۳۰ روز به بالا باید این مقدار را به IU/GK ۱۰۰۰۰ برسانیم. فقط نکتهٔ ضروری در مورد این ویتامین آن است که برای جلوگیری از اکسیداسیون آن هرگز نباید اقلام حاوی آن را از قبل آسیاب کنیم.

ویتامین A برای گله های تخم گذار و به طور کل برای همه گله ها در زمان بروز بیماری ها به ویژه کوکسیدوز کاربردی تر می شود.

 

نیازات تغذیه بلدرچین ها
نیازات تغذیه بلدرچین ها

ویتامین D : کلسیفرول

نیازات تغذیه بلدرچین ها – ویتامین راشیتیسم کش، این ویتامین را به این دلیل به این نام می خوانیم چون که کلسیم و فسفر را متابولیسم می کند و اگر در ویتامین D که باز در این گروه D۳ اهمیت بیشتری دارد خللی ایجاد شود بر میزان جذب این دو عنصر ماکرو نیز خلل وارد می شود و در نتیجه می تواند بر مینرالیزاسیون استخوانها مؤثر واقع شود و همچنین در هورمونهای پاراتیروئیدی نیز قابلیت تأثیر داشته باشد. یک محقق می تواند این ویتامین را در موادی چون غلات و پودر ماهی بیابد.

برای پرورش گله بلدرچین ویتامین های ارگو کلسیفرول و کولی کلسیفرول پر اهمیت تر از سایر انواع ویتامین D هستند پس باید میزان این نوع را برای جوجه بلدرچین های ۳۰- ۱ روزه معادل ICU/rg ۱۲۵۰ و برای گله های گوناگون ICU/rg ۱۲۰۰ منظور می کنیم.

تخم گذار که مصرف این ویتامین برای گله هایی که در سیستم های بسته نگهداری می شوند اهمیت بیشتری پیدا می کند زیرا از نور مستقیم خورشید محروم هستند.

 

ویتامین E: توکوفرول

نیازات تغذیه بلدرچین ها – ویتامین E در اقلامی نظیر سویا، ذرت، غلات یافت می شود که می تواند به متابولیسم های سلولی کمک خوبی بکند و همچنین از اکسید شدن اسیدهای چرب غیر اشباع جلوگیری کند به ویژه به ویتامین A کمک می کند و در پی بررسی همین موضوع به این نکته برسیم که حضور ویتامین E می تواند در کیفیت لاشه و به ویژه رنگ آن مؤثر باشد. همچنین در صورت کمبود ویتامین E به خوبی می توان انتظار بروز امراضی چون آنسفالوماسی در زمان مصرف جیره ای با اسید چرب غیر اشباع، عدم باروری تخم های گله های مادر بلدرچین، کاهش وزن و رشد در گله های گوشتی و کاهش چشمگیر تولید تخم در گله های تخم گذار و بهم ریختگی غشای سلولی را داشت. در صورتی که در بلدرچین ها با کمبود این ویتامین مواجه شویم به طور مستقیم با دیستروفی مواجه خواهیم شد ما برای پرورش بلدرچین بیشتر به سه نوع E یعنی اتا – توکر فرول، بتا توکوفرول و آلفا تو کوفرول نیاز داریم ولی برای اینکه بتوانیم به خوبی میزان این ویتامین را برای بلدرچین ها بالانس کنیم باید به اسیدهای چرب غیر اشباع و سلینوم موجود در جیره توجهی خاص داشته باشیم. ویتامین E برای بلدرچین در سن ۳۰- ۱ روز IU ۵۰ و برای گله های گوشتی و تخم گذار به ترتیب ۱۲ و ۲۵ IU استاندارد است.

تخم گذار که باید متوجه این موضوع بود که ویتامین E در گله هایی که با خوراک حاوی چربی غیر اشباع تغذیه می شوند بیشتر استفاده شود و یا گله هایی که درگیر بیماری یا هر گونه عوامل محیطی و تنش زایی می شوند می تواند تأثیر مطلوبی را بر روی بلدرچین ها داشته باشد و با افزایش ایمنی از میزان تلفات بکاهد.

کلمات مرتبط : ویتامین های مورد نیاز بلدرچین ، نیازات تغذیه بلدرچین ، تاثیر ویتامین E در دان بلدرچین ، نقش ویتامین در بلدرچین ، ویتامین رسانی به بلدرچین قفس بلدرچین

نیازهای تغذیه بلدرچینها

سدیم

ادامه مقاله نیازهای تغذیه بلدرچینها – بخش دوم : سدیم به عنوان فلز فراوان دیگر در ماده ای معدنی و خوراکی به نام نمک طعام به وفور یافت می شود که از هر لحاظ نسبت به سایر منابع ارجحیت دارد. این فلز به میزان ۰ ۶ / خاکستر استخوان را به خود اختصاص می دهد که ۵ / از کل سدیم حاضر در لاشه بلدرچین است و ۹۵٪ دیگر آن در مایعات و سرم های خونی بدن این حیوان حضور دارد پس می توان با بررسی فلز ماکروی سدیم در بلدرچین به خوبی این نکته را دریافت که سدیم می تواند نقش سازنده ای در استخوان ها و نقش کنترل کننده ای در سیستم عصبی داشته باشد و غالباً می توان آن را به میزان اندکی بیشتر برای بلدرچین های گوشتی در نظر گرفت که برای سنین ۱ تا ۱۰ روزگی دو درصد و برای سنین ده روزگی دو دهم درصد سن بعد از ۳۰ روز هم برای گله گوشتی معادل ۲. ۰ ٪ و برای گله تخم گذار ۰.۱۵٪ را در نظر می گیریم۔

 

پتاسیم

عنصر دیگری از ماکروالمان هاست که به وفور در مواد نیازهای تغذیه بلدرچینها نظیر پودر گوشت، پودر استخوان، پودر ماهی و سویا یافت می شود و به صورت ۹۹٪ در مایعات برون سلولی حضور دارد و مقادیر باقیمانده آن بیشتر در خاکستر استخوان به میزان ۱۰٪ از کل یافت می شود. پتاسیم با توجه به اینکه تنها در بلدرچین با چشم پوشی از ۱۰٪ حضورش در خاکستر استخوان جز تأمین کردن سیستم عصبی در محل دیگری نقشی ندارد پس در جیره نویسی بلدرچین زیاد نسبت به سایر عناصر دارای اهمیت نمی باشد و همانند عناصر فوق می توان میزان آن را برای تمامی سنین و گله ها ۰.۶٪ توصیه کرد.

 

گروه املاح معدنی

مس

مس میکرو المانی است که در  نیازهای تغذیه بلدرچینها خوراک هایی نظیر پودر گوشت، سبوس، غلات، پودر ماهی به وفور یافت می شود و علاوه بر حضور مهمش در کبد بلدرچین به میزان بسیار کمتری نسبت به ماکروها در استخوان ها، عضلات و پوست آن حضور دارند و به جز فعالیت مستقیم در بدن بلدرچین به فعالیت و رابطهٔ متقابل با سایر عناصر می پردازد. به عنوان مثال عارضهٔ کم خونی در پرنده اغلب بر اثر کمبود آهن در بدن مشهود می باشد ولی می توان یک سر دیگر قضیه را به کمبود مس در بدن پرنده نیز مرتبط دانست چرا که مس در آنزیم های فعال کننده و یا اکسید کننده آهن ۲ حضور پر اهمیتی دارد که در صورت عدم حضورش می تواند باعث کمبود آنزیم و در نتیجه کم خونی در بلدرچین شود و یا سایر آنزیم هایی که در صورت کمبود مس با کمبود مواجه می شوند و رنگدانه سازی که یک مسئله مهم در پرورش بلدرچین است دچار اختلال می شود یا آنزیم های (فنل اکسیدازوسیتوکرم اکسیداز ) که نقش سازنده ای در سیستم های عصبی – مرکزی و اسکلتی ایفا می کنند تحت تأثیر این میکرو المان حیاتی هستند پس برای بلدرچین ها از بدو تولد تا پایان دوره میزان ۸ میلی گرم را بسته به شرایط مورد نیاز گله ها لازم میدانیم

 

نیازهای تغذیه بلدرچینها
نیازهای تغذیه بلدرچینها

 

ید

ید عنصر کمیابی که می توان آن را در نمک طعام، پودر ماهی یافت که به صورت ید معدنی و یا یدهای آلی فعال و غیرفعال در هورمون هایی که متابولیسم را کنترل می کنند در بدن پرنده یافت می شود. میزان ید باید در سنین و گله های مختلف برابر ۰.۱ میلی گرم باشد.

 

آهن

آهن نیمی از این عنصر را می توان به راحتی تمام در هموگلوبین های خون مشاهده کرد که رنگ قرمز خون را سبب می شود و الباقی آن را نیز در اندام هایی نظیر کبد، طحال و مغز استخوان که میزان آن بسیار بیشتر از دو اندام ذکر شده است یافت می شود این عنصر در اقلامی همچون پودر گوشت، پودر ماهی، پودر استخوان پیدا می شود و وظایفی

همچون جذب خود آهن از روده ها، تنفس و انجام بسیاری از اکسید ورداکتازها را بر عهده دارد و اگر آهن در بدن بلدرچین کم شود عمل بسیاری از آنزیم ها تحت الشعاع قرار گرفته و فعالیتشان کمتر از حد استاندارد می شود پس باید در نظر داشت که برای یک بلدرچین ۳۰-۱ روزه برابر با ۱۰ میلی گرم و برای یک بلدرچین بیش از ۳۰ روزه در گله گوشتی ۱۰۰ میلی گرم و برای یک گله ی تخم گذار ۹۰ میلی گرم را منظور می کنیم.

 

کلمات مرتبط : خوراک بلدرچینها ، نیازهای تغذیه بلدرچینها ، تغذیه بلدرچینها ، تغذیه بلدرچینهای ماده ، تهیه خوراک برای بلدرچینها ، بلدرچینهای یکروزه ، دستگاه جوجه کشی بلدرچین

نیازهای تغذیه بلدرچین

پروتئین ها

نیازهای تغذیه بلدرچین بخش دوم : در مورد پروتئین لازمه بدن بلدرچین ها چه در زمان رشد و چه در زمان تولید باید اینگونه نوشت که از جایی که پروتئین خورد از واحد های سازنده ی پپتید و در آخر اسید آمینه تشکیل شده در اینجا قصد آن نموده ایم تا اسید آمینه های ضروری بدن یک بلدرچین را در گله های مختلف به همراه همین بخش توضیح دهیم و البته از جایی که امکانات بسیار و کم هرگز این اجازه را به ما نداد تا بتوانیم تاثیر آمینو اسیدها را به طور مستقیم بر روی این پرنده ببینیم پس از اضهار نظرات اضافی پیرامون این مسائل خودداری می نماییم و تنها ارقام مورد نیاز و ضروری را مطابق جدولی معین می کنیم.

 

گروه املاح معدنی (عناصر ماکرو)

فسفر و کلسیم به عنوان دو عنصر از عناصر ماکرو بیشتر در اقلامی نظیر پودر استخوان و کلسیم فسفاتها یافت می شوند و در بدن بلدرچین به میزان ۹۸٪ کلسیم و ٪۸۵ فسفر در ناحیهٔ اسکلت و استخوان ها به چشم میخورد و باقیماندهٔ آن در سایر قسمتها و دستگاه های بدن این جاندار استپس متوان به اهمیت فوق العادهٔ این عنصر در استخوان سازی بدن بلدرچین های هر گله اشاره کنیم که در گله های تخم گذار بلدرچین علاوه بر استخوان سازی نقش بسیار اساسی و مهمی در تولید تخمهای با کیفیت دارد چرا که حدود یک گرم از کل وزن تخم به پوسته اختصاص دارد و در آن بالغ بر ٪۹۳ کلسیم سهم سازندگی دارد به هر حال کلسیم از آن دسته عناصری می باشد که برای هر گله بلدرچین پرکاربرد و حیاتی است به نحوی که برای سنین ۱ تا ۱۰ روزگی ۱ – ٪۰.۸، برای سنین ۱۰ تا ۳۰ روزگی ۱، / ، گله های گوشتی بعد از ۳۰ روز ۳- ۰٫۸٪ و گلههای تخمگذار و مادر بعد از ۳۰ روزگی ۲.۵٪ به ترتیب کلسیم و فسفر را در نظر می گیریم که اگر به این میزان در صدها توجه کنیم متوجه می شویم که نسبت های ۱: ۱ و ۲:۱ را در نظر گرفته ایم که هرگز نباید در جیره نویسی بلدرچین از این نسبت ها عدول کنیم چرا که این نسبت در خاکستر استخوان نیز به خوبی قابل مشاهده است.

 

نیازهای تغذیه بلدرچین
نیازهای تغذیه بلدرچین

گروه املاح معدنی (عناصر ماکرو)

فسفر و کلسیم به عنوان دو عنصر از عناصر ماکرو نیازهای تغذیه بلدرچین بیشتر در اقلامی نظیر پودر استخوان و کلسیم فسفاتها یافت می شوند و در بدن بلدرچین به میزان ۹۸٪ کلسیم و ٪۸۵ فسفر در ناحیهٔ اسکلت و استخوان ها به چشم میخورد و باقیماندهٔ آن در سایر قسمتها و دستگاه های بدن این جاندار استپس متوان به اهمیت فوق العادهٔ این عنصر در استخوان سازی بدن بلدرچین های هر گله اشاره کنیم که در گله های تخم گذار بلدرچین علاوه بر استخوان سازی نقش بسیار اساسی و مهمی در تولید تخمهای با کیفیت دارد چرا که حدود یک گرم از کل وزن تخم به پوسته اختصاص دارد و در آن بالغ بر ٪۹۳ کلسیم سهم سازندگی دارد به هر حال کلسیم از آن دسته عناصری می باشد که برای هر گله بلدرچین پرکاربرد و حیاتی است به نحوی که برای سنین ۱ تا ۱۰ روزگی ۱ – ٪۰.۸، برای سنین ۱۰ تا ۳۰ روزگی ۱، / ، گله های گوشتی بعد از ۳۰ روز ۳- ۰٫۸٪ و گلههای تخمگذار و مادر بعد از ۳۰ روزگی ۲.۵٪ به ترتیب کلسیم و فسفر را در نظر می گیریم که اگر به این میزان در صدها توجه کنیم متوجه می شویم که نسبت های ۱: ۱ و ۲:۱ را در نظر گرفته ایم که هرگز نباید در جیره نویسی بلدرچین از این نسبت ها عدول کنیم چرا که این نسبت در خاکستر استخوان نیز به خوبی قابل مشاهده است.

 

کلمات مرتبط : نیازهای تغذیه بلدرچین ، تغذیه بلدرچین ، دان مورد نیاز بلدرچین ، بلدرچین ماده ، دان آماده بلدرچین ، جوجه بلدرچین ، ماشین جوجه کشی بلدرچین

کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین

کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین : ۱- پلت کردن خوراک ساده ترین روشی است که می توان پیشنهاد کرد ولی کاملترین روش نیست زیرا درست است که به علت بخار دهی به اقلام دان بعد از میکس و فشرده سازی آن ها بسیاری از میکروارگانیسم ها میمیرند ولی ممکن است که پس از گذشت زمان مجدداً به انواع میکروارگانیسم ها آلوده شوند.

۲- پروبیوتیک ها که موجوداتی ریز هستند با اعمال برخی روش ها می توانند تا حدی جلوی فعالیت های میکروب های بیماریزا را در بدن بلدرچین یا هر پرندهٔ دیگری بگیرند که البته به توضیح زیادی جهت بکار گیری آن ها نیاز نداریم زیرا این موجودات به همراه بلدرچین ها و در احشاء آن ها هم زیستی دارند و کار خود را انجام می دهند و تنها

می توان گفت که پروبیوتیک ها از طریق رقابت غذایی ، چسبیدن به میکروارگانیسمهای بیماری زا و ساخت مواد آنتی باکتریال در این زمینه به بلدرچین ها کمک می کنند و از نظرهای دیگری در زمینهٔ تحریک بدن برای تولید آنتی بادی و کمک بسه متابولیسم مواد غذایی به فعالیت می پردازد که نشان دهندهٔ اهمیت مثبت این موجودات است.

۳- اسیدهای آلی دسته سوم بازدارنده های باکتریایی و قارچی در خوراک بلدرچین هستند به گونه ای که اگر پیش از مصرف خوراک توسط گله به آن مقداری از این اسیدها بیفزاییم میتوانیم جلوی رشد بسیاری از میکروارگانیسم ها را بگیریم که البته به ازاء میزان آلودگی خوراک می توان دوزهایی در بازه ۱ – ۲۵٪ را در جیرهٔ بلدرچین تزریق نمود و یا اینکه می توانیم با تغییر این میزان دوز در سرعت پاکسازی دان تغییر ایجساد کنیم. برای رشد کپک ها نیز می توان تا یک چهارم میزان کل جیره به آن اسید آلی اضافه نمود تا رشد قارچ ها هم تا حد قابل توجهی متوقف شود و در کنار آن حرارت و رطوبت کافی را برای جلوگیری از رشد آن ها که بسیار مؤثر است رعایت کنیم.

 

روش های کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین - دان بلدرچین
روش های کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین – دان بلدرچین

۴ – در ادامه مبحث روش های کنترل میکروارگانیسم خوراک بلدرچین آلومینوسیلیکاتها به عنوان فاکتور بعدی در جهت کنترل باکتری ها و قارچ ها می توانند مطرح باشد (همچنین به عنوان یک آنتی توکسین قارچی) زیرا به ازای استفاده از آن به میزان ۵/-۱/۲٪ کل وزن جیره می تواند تأثیر بسیار خوبی بر کاهش سموم بگذارد.

۵- ذغال فعال مقوله ای کوتاه است که برای آن نیز می توان گفت یک آنتی توکسین مؤثر است که در صورت استفادهٔ آن به میزان یک پنجم کل وزن جیره می توان شاهد کاهش چشمگیر اثرات توکسینی قارچ ها بود.

۶- دود دهی با نرمالدهید می تواند در حین میکس کردن به مدت ۵ دقیقه تا حدود ۵ سانتیمتری دان را از اثرات میکروبی مصون کند و هیچ گونه تأثیرات سوئی را از نظر خوش خوراکی و سم گرایی بر روی دان و خوراک باقی نگذارد و این در حالی است که غیر از فرمالین سایر مواد شیمیایی یا آنقدر ضعیف هستند که به خوبی نمی توانند خوراک را ضد عفونی کنند و یا اثرات مخربی بر روی خوراک دارند.

۷- استفاده از مانور که یک قند ۶ کربنی است و می تواند با پر کردن محل های اتصال میکروب سالمونلا به روده مانع از چسبیدن این میکروب به آن شود و حاصل آن دفع بی خطر سالمونلا باشد که از این قند نیز برای پیشگیری از ابتلا به سالمونلا می توان در جیره استفاده کرد.

۸- استفاده از اشعه جهت کنترل میکروارگانیسم ها روش غیرمتداول ولی امکان پذیر است و می توان با تاباندن اشعه در سطوح ۲۰ – ۵ بر خوراک بلدرچین علاوه بر نابودی چشمگیر میکروارگانیسم ها به افزایش رشد بلدرچین ها در پی مصرف بیشتر خوراک و بازدهی بسیار بهتر آن ها دست یافت و این در حالی است که هیچ گونه مشگل خاصی در مصرف این نوع خوراک دیده نشده است.

کلمات مرتبط : بلدرچین ، دان بلدرچین ، خوراک بلدرچین ، نحوه دان دادن به بلدرچین ، خوراک بلدرچین گوشتی ، کنترل میکروارگانیسم دان طیور ، میکروارگانیسم چیست ؟ ، میکروارگانیسم دان پرندگان

نکات مهم در تغذیه بلدرچین

نکات مهم در تغذیه بلدرچین – بخش دوم

ادامه مقاله نکات مهم در تغذیه بلدرچین :

۴- اگر خوراک آردی بلدرچین دارای خشکی کافی نباشد در صورتیکه در مشت شما فشرده شوند پس از باز شدن مشت اثرات انگشتانتان بر روی نمونه باقی میماند و خوراک آردی حالت فشردهٔ خود را حفظ نموده و متلاشی نمی شود در صورتی که یک خوراک آردی با کیفیت این چنین نیست.

۵- پودر ماهی هایی که داع ، تیره، دارای شوری بیش از حد و تقریباً بد طعم، مرطوب و همانند مثال فوق (ای۲۳) با فشردن حالت می گیرند احتمالاً تقلبی هستند و یا می توان با جویدن مقدار کمی از آن ها پی به کم فروشی برد به این گونه که در صورت وجود سایر مواد زائد آن ها را میان دندان هایمان حس می کنیم.

۶- برای خرید خوراک هایی که میدانیم درون آن ها مقادیری چربی وجود دارد می توانیم با چشیدن آن ها پی به کهنگی یا تازگی آن ها ببریم به این گونه که چربیها پس از کهنه شدن اصطلاحاً تیز می شوند که همین مکانیسم را با چشیدن خوراک کهنه میتوان حس کرد و بوی کپک و یا اصطلاحاً همان کهنگی را مشخص کرد.

۷- میتوان نواله ها و دانه های غله را با دندان فشرد که در صورت خشک بودن ترد و شکننده خواهند بود.

۸- یک خوراک خوب و مناسب هرگز نباید حشراتی نظیر انواع پشه ها و شپشک ها را در خود داشته باشد.

۹- در خوراک های دانهای و به ویژه غلات می توان با مشاهدهٔ رنگ های سیاه ، سبز و خاکستری پی به آلودگی خوراک و به ویژه آلودگی های خطرناک تر برد و باید به شدت از خرید این اقلام خودداری کرد که نتیجهٔ انبار نا مناسب و طولانی مدت اقلام است که خود گواهی کافی بر کهنگی و غیر قابل مصرف بودن آن ها برای بلدرچین هاست. زیرا علاوه بر خسارت های مالی چشمگیر می تواند به شدت بر روی کیفیت لاشهٔ بلدرچین ها تأثیر سوء بگذارد.

۱۰- باید توجه داشت که بوی انواع خوراک ها به ویژه خوراک های چربی دار و پروتئینی که میل به ترشی می زنند و غلاتی که تمایل به کپک زدگی دارند می تواند در رد صلاحیت این نوع خوراک ها نظر قابل توجهی را ارائه دهند و باز هم تکرار می شود که از خرید آن ها باید خودداری شود زیرا ممکن است باعث مرگ و میر و یا کاهش شدید راندمان تولیدی بلدرچین ها شود.

۱۱- تمامی روش های فوق به جای خود درست می باشند و در مواقع اضطرار و کمبود زمان کاربرد خوبی دارند ولی بهتر است خوراک حتماً توسط آزمایشگاه های معتبر مورد آزمایش قرار گیرد تا بتوانیم از کیفیت، کمیت و انواع آلودگی های آن ها اطمینان ٪۱۰۰ حاصل کنیم.

 

نکات مهم در تغذیه بلدرچین - بلدرچین ماده
نکات مهم در تغذیه بلدرچین – بلدرچین ماده

 

مواردی که سبب هدر رفتن دان در فارم می شوند و نکات مهم در تغذیه بلدرچین :

۱- یکی از بارزترین راه های هدر شدن دان در مزارع پرورش بلدرچین پرورش بر روی بستر است زیرا بلدرچین ها می توانند به راحتی درون دانخوری ها به هر وسیله ای ریخت و پاش کنند و از سوی دیگر در سیستم پرورش در قفس نیز با پر کردن بیش از حد دانخوری ها به این مسئله دامن می زنیم پس باید توجه کنیم که سیستم پرورش را سیستم قفس با دانخوری های سر خالی و پر شده تا یک سوم ظرفیت قرار دهیم البته برای سیستمی که نیاز به پرورش جوجه بلدرچین ها بر روی بستر یا سبد است می توان از همان قانون یک سوم ظرفیت به علاوهٔ استفاده از دانخوری هایی با لبه های برگشته به داخل استفاده کرد که به میزان بسیار زیادی در ریخت و پاش دان صرفه جویی می شود.

۲- عامل دیگری که هدر رفتن پر هزینه ترین مواد مصرفی که همان دان باشد را در یک مزرعه بلدرچین بالا می برد عدم آگاهی و سواد کافی پرورش دهنده است به ویژه پرورش دهندهٔ گله های تخم گذار بلدرچین زیرا این دسته افراد اینگونه تصور می کنند که هر چه گله مصرف خوراک بیشتری داشته باشد بهتر است ولی این مسئله در مورد بلدرچین ها مصداق زیادی ندارد و تا حد معلومی باعث رشد پرنده می شود و مازاد آن بی مصرف است.

۳- راه دیگر هدر شدن دان جلوگیری از تجاوز جوندگان و پرندگان وحشی به داخل سیلوها، انبارهای دان و کارگاه تولید دان است زیرا در صورت عدم مبارزه علاوه بر هدر شدن بخشی از دان امکان ایجاد برخی بیماری ها توسط آن ها وجود دارد.

۴ – باید توجه داشت تا در صورت تولید خوراک توسط خود مزرعه یا تهیه آن از کارخانجات خوراک دام همیشه به اندازه نیاز و کم کم آن را تهیه نماییم و در صورت خرید دان یا اقلام آن سعی شود آن ها را در شرایط استاندارد و مطلوب که معمولاً همان محلهای سرد و خشک و حفاظت شده است نگهداری کنیم همچنین دقت شود تا اقلام دان یا خود دان هرگز به طور مستقیم بر روی زمین نباشد و حداقل ۳۰ سانتی متر با سطح زمین فاصله داشته باشند تا از رطوبت کف در امان باشند که به این منظور می توان از انواع پالت ها استفاده کرد.

۵ -همانطور که قبلا ذکر کردیم در صورتی که جیرهٔ شما را یک فرد غیر کارشناس، غیر خبره و بیتجربه تنظیم کند علاوه بر سایر ضررها می تواند در افزایش بیهودهٔ مصرف دان نیز تأثیر چشمگیری داشته باشد.

۶- همیشه به رفتارهای گله توجه کنیم و سعی کنیم تا دمای محیط پرورش بلدرچین ها را با توجه به جدول دماها تنظیم کنیم زیرا در صبور است بروز هر گونه بهم خوردگی تعادل دمایی ، میزان مصرف خوراک و البته آب تغییر می کند و پرورش دهنده را متحمل برخی ضررها می کند که یا با عدم مصرف خوراک توسط حیوان است و یا با پرخوری بی فایده ی آن.

۷ -در خرید خوراک یا تهیهٔ آن به صورت آردی تعجیل نکنید زیرا مصرف خوراک های آردی نسبت به خوراک های پلت و دانه ای بسیار بیشتر است و از طرف دیگر خوراک پلت از نظر مواد مغذی کامل تر و متعادل تر است و عموماً پرنده خوردن خوراک های پلت دانه ای را بیشتر ترجیح می دهند تا خوراک های آردی.

۸ – در صورتی که خوراک جیره بندی سنگین شود و یا از هر نظر نامطلوب شود می تواند بر روی نکات مهم در تغذیه بلدرچین از جمله تخم های آن از نظر کمی و کیفی تأثیر سوء داشته باشد.

۹- پودر ماهی، گوشت، خون و خوراک هایی حاوی پروتئین های حیوانی در کاهش کانی بالیسم مؤثر هستند.

تغذیه بلدرچین

تغذیه بلدرچین : در مورد تغذیه شاید بتوان اینگونه سخن راند که تغذیه مهم ترین بخش در پرورش یک گله بلدرچین می باشد و با توجه به همین اهمیت فوق العاده باید گفت که بخش تغذیه بلدرچین غالباً بیشترین هزینه ها و سرمایه گذاری ها را به خود اختصاص می دهد اهمیت بالای آن به این دلیل است که کاهش یا افزایش محصولات چه از نظر کمی و چه از حیث کیفی ارتباط بسیار زیادی با میزان و نوع تغذیه دارد همچنین کنترل و پیشگیری بیماری را تا حد بسیار زیادی می توان با تغذیه بلدرچین مناسب مرتبط دانست.
اهمیت بالای تغذیه بلدرچین از نظر ارزش مالی و سرمایه گذاری بیشتر به دلیل بالا بودن نرخ اقلام دان و کرایه های حمل و نقل می باشد به هر جهت یک پرورش دهندهٔ موفق بلدرچین به هر قیمتی باید این اقلام و یا خوراک ها را تهیه کند ولی یک پرورش دهندهٔ بلدرچین موفق تر آن کسی است بداند چه نوع خوراک و یا اقلامی را تهیه کند و در حین خرید به چه نکات خاصی در زمینهٔ دان و یا اقلام دان توجه کند.

اگر یک مدیر پرورش فارم بلدرچین حقیقتاً به دنبال تولید بالا و با کیفیت و در نتیجه سود بیشتر است باید قسمت اول کار را یعنی بخشی که چه نوع خوراکی را تهیه کند به دست کارشناس آن بسپارد. زیرا هزینه ای بسیار جزئی برای داشتن یک جیرهٔ بسیار خوب در مقابل به دست آوردن چند ده برابر یا چند صد برابر سود ارزش دارد. چون بارها اثبات شده است که جیره های تجربی در مقابل جیره های علمی – تجربی بهره دهی و کفایت کافی را نداشته اند. البته ناگفته نماند که علاوه بر اینکه باید کار جیره نویسی را به متخصص آن یعنی مهندسین دامپروری سپرد باید به تجربهٔ عملی آن مهندس و کارشناس نیز در زمینهٔ پرورش بلدرچین هم توجه بسیار داشت و صرفاً خود را به دست یک مدرک دار بی سواد یا بی تجربه نسپرد. حتی ممکن است شخصی بسیار مجرب در زمینهٔ کارشناسی و جیره نویسی گاو یا مرغ در مقابل پرورش و جیره نویسی بلدرچین کم سواد باشد پس باید تلاش کرد تا حتی الامکان متخصص ترین و با تجربه ترین کارشناسان را به خدمت گرفت تا به هدف ایده آلی که برای یک دامدار وجود دارد سریع تر و بهتر نائل شویم.

به دلایل فوق ما در این بخش زیاد در مورد جیره نویسی شرح و تفصیل نمی دهیم چرا که اگر مخاطب ما یک کارشناس علوم دام باشد نیازی به تکرار مجدد روشهای جیره نویسی ندارد زیرا روش های جیره نویسی برای بلدرچین همان روش های جیره نویسی برای سایر دام هاست و تنها چیزی که به آن ها نیاز دارد احتیاجات غذایی لازم و ملزوم بلدرچین است که مفصلاً شرح داده ایم و در صورتی که مخاطب یک شخص غیر کارشناس باشد نیازی به دانستن اصول جیره نویسی ندارد زیرا حتماً باید به کارشناس خبره مراجعه کند تا نتیجهٔ کافی برایش حاصل شود و ممکن است اطلاعات اندک دامدار در مورد جیره نویسی برای او و گلهٔ بلدرچینش دردسر ساز شود همچنین ما هیچ اعتقادی به قرار دادن یکسری جیره های استاندارد در اینجا نداریم زیرا این جیره ها بسته به مکان و زمان دائماً در حال تغییر هستند و در اصطلاح دارای تاریخ انقضا می باشند که پس از مدتی بالا استفاده می شوند.

 

دان بلدرچین
دان بلدرچین

به هر حال زمانی که چه برای خرید و چه برای مصرف خوراک اقدام می کنیم باید به نکات زیر توجه کنیم :
۱- برای کشف تازگی و فرآوری درست غلات می توان با قرار دادن دست در میانه های کیسه و مقایسه دمای درونی وسط غلات با دمای بیرون کیسه به نتایجی دست یافت به این صورت که اینگونه اقلام در صورتی مناسب و دارای کیفیت هستند که هیچ گونه تفاوت دمایی محرز میان دمای درون و بیرون کیسه نباشد و یا اگر به خوبی خشک نشده باشند (که در زمینهٔ پرورش بلدرچین خشک بودن خوراک بسیار اهمیت دارد) دانه های سطحی نسبت به دانه های عمقی کیسه در زمستان گرم تر و در تابستان سرد تر هستند.
۲- برای تهیهٔ سبوس های روغن کشی یا برنج می توان با فشردن آنها در مشت خود و مشاهده اثر انگشتان دست بر روی آن ها (پس از باز کردن مشت) پی به مرغوبیت آن برد و در صورت شکنندگی و باقی نماندن اثر انگشتان متوجه تقلب و یا کیفیت پایین آنها می شویم و یا در صورت کم فروشی می توان با مزه کردن آن ها به صورتی که سبوس با تراشه ای بی مزه و گلو سوز همراه باشد متوجه تقلبی بودن آن شد.
۳- راه شناخت مناسب سبوس های مرغوب بدین صورت است که آن ها را در کف دست ریخته و با انگشتان دست دیگر نمونه کف دست را ماساژ دهید در صورت خشن و سخت بودن پوسته می توان به تقلبی بودن آن ها پی برد ولی توجه شود که قبلاً باید۴سبوس مرغوب را دیده باشید.

ادامه دارد …