عقاب

تغذیه پرندگان شکاری

تغذیه پرندگان شکاری

تغذیه پرندگان شکاری :سلامتی یک پرنده شکاری ارتباط مستقیم با تغذیه آن دارد . بهترین تغذیه برای پرنده شکاری غذایی است که مبتنی بر غذای طبیعی او باشد. برای مثال در مورد شاهین دم قرمز رژیم غذایی باید مبتنی بر خرگوش موش صحرایی و کبوتر باشد. از سوی دیگر باید به این رژیم غذایی مقداری بلدرچین و گوشت قلب گاو را هم افزود. در مورد قرقی شارپ-شایند ، بخش اعظم غذایش را باید گنجشک کبوتر و سایر پرندگان کوچک تشکیل دهد.
برخی از غذاهای اروپایی که برای نگهداری پرندگان شکاری به کار می رود بر اساس ارزش غذایی آنها جیره بندی می شوند تا مقدار گرسنگی و سیر بودن پرنده مشخص گردد. در این موارد مقدار معینی مواد گیاهی به غذای پرنده اضافه می شود که در عمل دفع به پرنده کمک می کند.
در برخی غذا های آمریکایی غذای کامل مانند موش یا بلدرچین به حیوان داده می شود .در این صورت به مواد کمک هاضم کمتری نیاز است .
همواره باید رژیم غذایی پرنده را به دقت کنترل نمود و این عملا با کنترل وزن پرنده صورت می گیرد. اگر پرنده چاق باشد و اضافه وزن داشته باشد به احتمال زیاد هنگامی که به صورت آزادانه پرواز می کند صاحب خود را ترک کرده یا این که شکار نخواهد کرد .در مقابل پرنده ای که کم وزن تر از مقدار نرمال باشد احتمال وجود مشکلی مرتبط با سلامتی را خواهد داشت.

تغذیه پرندگان شکاری
تغذیه پرندگان شکاری

در مورد دلیجه تغذیه آن را باید با قلب جوجه و جگر آغاز کرد . پس از مدتی باید رژیم غذایی او را به گنجشک و سایر پرندگان کوچک تغییر داد . باید توجه نمود که در رژِم غذایی این پرنده می بایست مقدار متنابهی موش و حشره نیز وجود داشته باشد.
ایجاد تنوع در تغذیه امری بسیار ضروری است. اضافه کردن قلب گاو گردن جوجه مرغ یا بال آن کبوتر و مرغابی به پرنده کمک می کند تا موادی را که بدنش احتیاج دارد از منابع مختلف تامین نماید. ایجاد چرخه در مواد غذایی گفته شده برای پرنده بسیار مطلب خواهد بود .
مهم ترین بخش در تعیین رژِم غذایی یک پرنده این است که بدانیم پرنده در حالت آزاد چه چیز هایی را می خورد و باید با توجه به آن تغذیه مناسبی را برای برگزید. در مورد غذا هایی که توسط کارخانه های مختلف تهیه می شوند به دست آوردن سود برای آن مخوسسات مهم ترین مساله است . بعضا این شرکتها بخش معینی از مواد غذایی را به منظور کاهش قیمت حذف کرده یا با نوعی دیگر تعویض می کنند و اغلب تولید کنندگان از ذکر ترکیبات مورد استفاده خودداری می نمایند لذا پیدا کردن یک منبع غذایی قابل اعتماد بسیار مهم است . این مساله برای پرندگانی که به منظور جوجه کشی نگهداری می شوند بسیار مهم تر است . این مساله برای پرندگانی که به منظور جوجه کشی نگهداری می شوند بسیار مهم تر است . اگر پرنده غذای مناسب و کافی نخورد تخم ها به اندازه کافی رشد نخواهند کرد .اگر غذایی که شما برای پرنده خود فراهم می کنید متعادل نباشد پرنده از آن مواد غذایی بهره کافی را نخواهد بود . باید توجه کنید که شکار موش و کبوتر و سایر حیوانات به منظور تامین غذای پرنده کاری مطمئن و قابل قبول نیست .زیرا ممکن است موجب انتقال بیماری های گوناگون یا مواد سمیب به پرنده شود و به او آسیب برساند . لذا تهیه غذا از یک تولید کننده که شما آشنایی کامل به او دارید شیوه ای مطمئن تر است.

تغذیه پرندگان شکاری
تغذیه پرندگان شکاری

برخی افراد چربی را به طور کامل از تغذیه پرندگان شکاری  حذف می کنند. این عمل باعث تضعیف پرنده می شود. به منظور داشتن پرنده ای زیبا سالم و دارای پر هایی براق و ضد آب باید چربی مقدار کافی در رژیم غذایی پرنده وجود داشته باشد . وجود قدری چربی در غذای پرنده ب رای اطمینان از متابولیسم مناسب و سلامتی ضروری است .از سوی دیگر حذف مقادیر اضافی چربی از رژیم غذایی ما را از این امر امر مطمئن می سازد که پرنده مواد غذایی با ارزش را از طریق تغذیه به دست می آورد . اگر چربی گوشت را جدا می کنید بهتر است که آنها را در یخچال به صورت تکه کوچک از آن چربی را به پرنده بدهید. این کار سبب می شود تا پرنده مقدار زیادی انرژی را در مدت زمان کم به دست آورد.
این کار بویژه در مورد پرندگان کوچک بسیار کار آمد تر است .
تنها قسمتی که توسط پرنده خورده می شود ماهیچه نیست .استخوان باید به مقدار کافی در رژیم غذایی وجود داشته باشد تا پرنده مواد معدنی مورد نیازش را با خوردن آنها به دست آورد. با شکستن استخوان های بزرگ می توان مغز استخوان را برای پرنده مهیا کرد. خز و پر به عنوان یک کمک هاضم طبیعی برای پرنده به شمار می رود که باعث پاک شدن چینه دان نیز می گردد . ضربه زدن با منقار به استخوان های بزرگ به پرنده کمک می کند تا منقار خود را در بهترین شرایط حفظ کند .

عقاب ماهی گیر

 

عقاب ماهی گیر : نحوه شکار و زندگی این پرنده

عقاب ماهی گیر دارای  جثه ای متوسط اس و در تمام نقاط  جهان دیده می شود  و با نام های دیگری  همچون قرقی دریایی قرقی ماهی گیر  نیز شناخته می شود. این پرنده تنها گونه موجود در تیره عقاب های ماهی گیر  است.

طول بدن آن  ۵۲ تا ۶۰ سانتی متر و  فاصله  بین دو سر بالهای آن در حدود ۱۵۲ تا ۱۶۷ سانتی متر می باشد. بخش شکمی  بدن به رنگ سفید  با نوار سینه ای  تیره و سر سفید  با نوار پهن سیاه ،بالهای آن دراز  و نازک هستند.در انتهای  هر بال چهار پر انگشتی دیده می شود . ویژگی های جسمی عقاب  ماهی گیر به خوبی  با رژیم غذایی او  سازگاری یافته است. برای نمونه سوراخ بینی آن  امکان بسته شدن دارد تا از ورود آب  هنگام شیرجه زدن جلوگیری کند. فلس های موجود در  روی پاها  به سمت بالا آرایش یافته اند تا در  گرفتن ماهی به آنها  کمک کند.

عقاب ماهی گیر معمولا شکار خود را  از هوا شناسایی کرده و اغلب قبل از این که  پاهای خود را برای  گرفتن ماهی وارد آب کند  به صورت درجا بال می زند. هنگامی که می خواهد به سمت بالا برگردد  ماهی را به شکلی توسط  چنگال های خود نگه می دارد  که سر ماهی به سمت بالا باشد . این عمل موجب کاهش  مقاومت هوا شده و بالا بردن ماهی ا  راحت تر می سازد . چنگال ها در گرفتن ماهی بسیار موثر هستند  و به ندرت ماهی  از چنگال آنها  رها می شود و این هم عموما مواقعی روی می دهد که ماهی سنگین تر از  حد مورد انتظار باشد . در این حالت ممکن است که پرنده به جای رها کردن ماهی  خود درون آب رفته و تا ساحل شنا کند. در چنین مواقعی  اگر آب بیش از حد سرد باشد  می تواند منجر به مرگ پرنده گردد.

 

عقاب ماهی گیر در حال شکار ماهی
عقاب ماهی گیر در حال شکار ماهی

 

نوع اروپایی زمستان ها را در آفریقا می گذراند . نوع آمریکایی و کانادایی زمستان ها را در  آمریکای جنوبی می گذرانند و نوع استرالیایی مهاجرت نمی کند.

در هنگام پرواز می توان آنها را به راحتی شناسایی کرد . سر آنها سفید رنگ بوده  و نوار تیره ای در  زیر بال های آنها دیده می شود که در بخش  انتهایی بدن  ه هم می رسند. نوار تیره دور چشم آنها  نیز قابل تشخیص  است.

این پرندگان برای زندگی  مناطق مجاور آب های آزاد  را که مقدار  غذایی کافی  نیز داشته باشد بر می گزینند و نیز ترجیح می دهند  که لانه های خود را  بر روی درختان بزرگی که  تحمل وزن لانه را  داشته باشد  بسازند. این درختان باید حدود  ۵۰ متر از  آب فاصله داشته باشند . از سوی دیگر  دو درخت مجاور که برای لانه سازی  انتخاب می شوند  باید حدود ۱۰ متر  از یکدیگر  فاصله داشته باشند  .قسمت  بالای این درختان باید  شاخ و برگ کمی داشته باشد .آنها ترجیح می دهند  در نزدیکی آب های کم عمق  لانه بسازند زیرا که  در آب کم  ماهی  نمی تواند  از چنگ او فرار کند. اگر درخت مورد نظر برای لانه سازی وجود نداشته باشد آنها بر روی زمین  نیز لانه می سازند . چنین لانه هایی معمولا در جزایر کوچک که پرندگان دیگری در آتن وجود نداشته باشد دیده می شوند.

یک جفت نر و ماده معمولا تمام عمر خود را با هم سپری می کنند و هر ساله  به لانه قبلی خود باز می گردند . اغلب عقاب های ماهی گیر تا دو سال  پس از تولد  به محل تولد خود بر نمی گردند و بعضا  تا سال سوم نیز بازگشت دیده نمی شود. عقاب های ماهی گیر در سن چهار الی پنج سالگی شروع به تولید مثل می کند. پرنده های نر  قبل از رسیدن ماده ها  به محل تولید مثل نمایش های هوایی را آغاز می کنند. این نمایش های هوایی با رسیدن ماده ها به اوج خود می رسد  که به موجب جلب توجه  ماده و مشخص کردن قلمرو صورت می گیرد . پرنده نر ماهی یا مواد لازم  برای لانه سازی را به لانه می برد و شروع به سر و صدا می کند. رقص هوایی شامل  پرواز های موجی  شکل است  که بعضا تا ارتفاع ۹۰ متری  نیز می رسد . در نقطه بالای  هر موج  معمولا پرنده  نر پاهای خود را  آویزان کرده  و دم خود را حرکت می دهد سپس به سمت پایین  شیرجه می رود. این فرایند بار ها و بار ها تکرار می شود.

 

عقاب ماهی گیر در حال پرواز
عقاب ماهی گیر در حال پرواز

 

لانه های آنها معمولا یک و نیم متر قطر و ۵۰ سانتی متر تا یک متر عمق دارد.  این مشخصات  مربوط به لانه ای است که تازه ساخته شده باشد. از آنجا که یک لانه سال های متوالی مورد استفاده قرار می گیرد  لذا ابعاد آن هر ساله بزرگتر می شود. یک جفت برای لانه سازی حدود  هفت الی ده روز زمان نیاز دارد. پرنده نر مواد لازم برای  ساختن بخش اصلی لانه را جمع آوری می کند و پرنده ماده نیز  مواد لازم برای پوشتت درونی لانه را جمع آوری می کند. یک جفت از محدوده لانه خود محافظت می کنند بعضا در صورت وفورغذا ممکن است که لانه سازی ها در مجاورت هم صورت گیرد.

عقاب های ماهی گیر معمولا دو یا سه تخم می گذارند  و خوابیدن روی تخم از زمان گذاشتن اولین تخم آغاز می شود.  پرنده ماده حدود ۳۴ تا ۴۰ روز روی تخم  ها می خوابد . هنگامی که  جوجه ها از تخم در می آیند  پرنده ماده ده روز متوالی  در لانه می ماند. در این مدت  پرنده نر   غذا را به لانه می آورد. اگر غذا کمیاب باشد  جوجه بزرگتر ممکن است  به جوجه کوچکتر حمله کند . جوجه ها در حدود ۶ هفتگی می توانند خودشان غذا بخورند.  در این زمان پرنده ماده  لانه را ترک می کند  و برای خود  و جوجه هایش شکار می کند . جوجه ها  در هفت الی هشت  هفتگی لانه را ترک می کنند  ولی تا یک ماه دیگر نزدیکی لانه می مانند . در طول روز  جوجه ها در  مجاورت لانه می مانند و برخی مواقع به دنبال  پرنده نر پرواز کرده  و از او تقاضای غذا می کنند . جوجه ها در حدود  دو تا هشت هفتگی می توانند برای خود شکار کنند.

صدا: صدای این پرنده  غرغر مانند است شبیه <یی لپ – یی لپ> یا سوت مانند و بلند شبیه  <پی ای پ > .

پراکندگی جغرافیایی در ایران : نسبتا فراوان است و در بیشتر نقاط سواحل جنوبی ایران دیده می شود.

کلمات مرتبط :

عقاب ، عقاب ماهی گیر ، پیدایش عقاب ، محل زندگی عقاب ، فیلم شکار عقاب ، عکس عقاب ، دستگاه جوجه کشی عقاب ، کتاب پرورش عقاب

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ(عقاب دو برادر):این گونه عموما طول بدنی برابر با ۵۵ تا ۶۵ سانتی متر دارد. بخش پشتی بدنشان قهوه ای تیره و بخش سینه و شکمی آن سفید با رگه های تیره می باشد. بالهایش نسبتا کوتاه و گرد است . دم بلندی دارند که بخش بالایی آن خاکستری و بخش زیرین سفید و دارای یک نوار انتهایی پهن سیاه رنگ است. پاها و چشم های آنها زرد رنگ است . پرنده های نا بالغ پایین تنه ای به رنگ زرد نخودی دارند. همچنین بخش زیرین بال های آنها نیز به این رنگ دیده می شود و دم آنها دارای نوار سیاه رنگ انتهایی نیست.
عقاب دو برادر در نواحی پوشیده از درخت تپه ها و نواحی دارای فضای باز زندگی می کند . نوع آفریقایی آن نواحی حاشیه جنگل و جلگه هایی را که درختانی بزرگ دارند ترجیح می دهند . این پرندگان هنگام شکار معمولا به صورت آنی از مخفی گاه خود که معمولا بر روی درختان قرار دارد بر روی شکار حمله می کنند. اما می توانند همانند سایر عقاب ها شکار خود را در تپه ها نیز به راحتی بگیرند. از سوی دیگر می توانند بر روی شکار شیرجه بزنند. این پرنده عموما پستانداران و پرندگان بزرگ را شکار می کند. جانورانی به بزرگی خرگوش صحرایی توسط این عقاب شکار می شوند.
صدا:
صدای این پرنده فریاد مانند و شبیه <جوی ی –جوی ی –گی –گی> شنیده می شود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران:بومی و نسبتا فراوان است.

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ
عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

عقاب خالدار بزرگ (تالابی)
طول بدن این عقاب به حدود ۶۵ سانتی متر می رسد و فاصله دو سر بال های آن حدود ۱۶۰ سانتی متر است. عقاب تالابی در اروپای شمالی و آسیا دیده می شود و زمستان ها را در اروپای جنوب شرقی خاورمیانه و جنوب آسیا می گذراند. وزن آن ما بین ۷/۱ تا ۳/۲ کیلو گرم متغیر است. این گونه در نواحی کم درخت زندگی کرده و پستانداران کوچک را شکار می کند. عقاب تالابی از عقاب هایی با اندازه متوسط به شمار می رود. سر و بال های آن به رنگ قهوه ای بسیار تیره است. سر آن در مقایسه با سایر عقاب ها کوچک تر است. بعضا نوار های سفید رنگ آشکاری بر ری قسمت فوقانی بال ها دیده می شود. نوع نا بالغ دارای لکه های سفید رنگ بر روی بال های خود است که در سن بلوغ از بین می رود.
بعضا ممکن است آنها با شاه باز ها و عقاب های خاکی اشتباه شوند. این پرنده عموما ساکت است .در طی فصل جفت گیری عقاب های تالابی زمین های پست جنگلی که نزدیک به مناطق پر آب باشد را برای لانه سازی انتخاب می کنند. آنها لانه خود را بر روی درختان بلند می سازند و در زمین ها باتلاقی و چمنزار های مرطوب به شکار می پردازد. هنگام مهاجرت و نیز در زمستان از نواحی بیابانی و باتلاقها عبور کرده و در اطراف آبهای کم عمق که دارای درختان کوتاه هستند گرد هم جمع می شوند. آنها از درختان نواحی صخره ای و بعضی مواقع از روی زمین برای لانه سازی استفاده می کنند. در اواسط بهار یک الی سه تخم گذاشته می شود که پس از ۴۲ تا ۴۴ روز جوجه ها از تخم بیرون می آیند .حدود ۶۰ تا ۶۵ روز طول می کشد تا جوجه ها بتوانند پرواز کنند. در طی این دوره والدین هر دو از جوجه ها مراقبت می کنند .قورباغه غذای اصلی آنها را تشکیل می دهد ولی از پستانداران کوچک پرندگان آبی و مار ها نیز در رژیم غذایی خود استفاده می کنند. و در صورت پیدا کردن لاشه لاشه خواری نیز می کنند.
عمده ترین خطری که هم اکنون این گونه را تهدید می کند از بین رفتن زیستگاه های آنها توسط انسان است.در برخی نواحی به دلیل شکار شدن توسط انسان تعداد آنها به شدت در حال کاهش است.

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ
عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

 

 

 

برخی اوقات بین عقاب خالدار بزرگ و عقاب خالدار کوچک جفت گیری صورت می پذیرد. ولی هنوز مشخص نیست که آیا این یک پدیده طبیعی است یا اینکه عدم وجود جفت عامل آن است.
صدا: صدای ای پرنده به صورت <کیاک-کیاک –کیاک> شنیده میشود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران : زمستان ها فراوان است .به تعداد کم در ایران زاد و ولد می کند به طور اتفاقی در بلوچستان دیده شده است .

 

عکس عقاب - پرندگان شکاری و گونه های آن

پرندگان شکاری و گونه های آن

 پرندگان شکاری و گونه های آن  –  پرنده شکاری به پرنده ای گفته می شود که غذای خود را از طریق شکار پرندگان یا حیوانات دیگر با استفاده از توانایی های خاص خود از قبیل قدرت بینایی بسیار بالا،سرعت عمل ،و داشتن چنگال و منقار قوی به دست می آورد.

پرندگان شکاری را به طرق مختلفی می توان دسته بندی نمود ولی دسته بندی به صورت عقاب ها قوش ها،سارگپه ها،شاهینیان، کورکور ها،سنقر ها،جغد ها، کرکس ها در میان صاحبنظران پذیرفته شده تر است.
عقابها
پرندگان شکاری بزرگی هستند که دارای بال های طویل و پهن و و پا های نسبتا قطور و قوی می باشند. خانواده عقاب ها بزرگتری و نا متناجس ترین خانواده در میان پرندگان شکاری هستند. اندازه آنها با هم خانواده هایشان بسیار متفاوت است. منقاری نسبتا کوتاه و کاملا قلاب مانند دارند. که نیم نوک بالایی بر خلاف شاهین ها دندانه ندارد. گردنشان کوتاه و چنگال های قوی و قلاب مانند دارند.

عکس عقاب - پرندگان شکاری و گونه های آن
عکس عقاب – پرندگان شکاری و گونه های آن

قوش ها
این پرندگان دارای اندازه متوسط هستند و عموما در بیشه زار ها زندگی می کنند. دارای دم دراز و قدرت بینایی بسیار بالایی بوده و شکار خود را به طریق غافلگیر کردن آن از یک کمینگاه انجام می دهند.

قوش - پرندگان شکاری و گونه های آن
قوش – پرندگان شکاری و گونه های آن

سار گپه ها
این پرندگان دارای بدن قوی بنیه و بال های پهن هستند .در آمریکای شمالی این پرندگان جزئ قرقی ها به شمار می روند.
شاهین ها
این دسته از پرندگان شکاری دارای جثه ای کوچک تا متوسط هستند . بال های بلند نوک تیز و داسی شکل دارند و دم آنها نسبتا دراز است. منقارشان کوتاه و قلاب مانند و نیم نوک بالایی آنها دندانه دار می باشد .پاهایشان انگشتانی دراز با چنگال های قوی و قلاب مانند دارد . بسیار سریع پرواز میب کنند که به صورت بال زدن های سریع و بال باز است. شاهین ها به جای این که خود لانه بسازند از لانه سایر پرنده ها استفاده می کنند و برخی مواقع در شکاف درختان یا لبه صخره ها تخم گذاری می کنند.

عکس شاهین - پرندگان شکاری و گونه های آن
عکس شاهین – پرندگان شکاری و گونه های آن

کور کور ها
این پرندگان دارای بال های طویل و پاهای ضعیف هستند و مدت زمان زیادی را بدون بال زدن پرواز می کنند و عموما غذای خود را شکار می کنند ولی بعضا لاشه خواری نیز می کنند. دم آنها به صورت دو شاخه می باشد.
سنقر ها
پرندگانی بزرگ ولی لاغرند که دارای دم دراز و پاهای نازک و بلند هستند . بال های آنها کشیده و پهن است. سنقر ها اغلب در نواحی باتلاقی و علفزار ها زندگی می کنند. منقارشان چنان ضخیم نیست . معمولا در ارتفاع کم پرواز می کنند و هنگام پرواز سر بال ها را اندکی بالا نگه می دارند.
جغد ها
پرندگان شب شکار می باشند. سر بزرگ ،صورت پهن،چشمان بزرگ و رو به جلو دارند. منقارشان قوی قلاب مانند و نیم پیداست. پرواز آنها بی صدا بوده و بعضی از آنها گوشپر های مشخصی دارند.این پرندگان طعمه خود را یکجا می بلعند.

عکس جغد - پرندگان شکاری و گونه های آن
عکس جغد – پرندگان شکاری و گونه های آن

لاشخور ها
بسیار بزرگ جثه هستند .بال های بسیار کشیده و پهن دم کوتاه و سر بدون پر دارند. معمولا با بال های باز اوج می گیرند و اغلب با عقاب ها اشتباه گرفته می شوند. ولی سرشان نسبت به سر عقاب ها کوچک تر است و طرح پروازی متفاوتی دارند.

عکس لاشخور - پرندگان شکاری و گونه های آن
عکس لاشخور – پرندگان شکاری و گونه های آن