پرنده شکاری

سنقر خاکستری

سنقر خاکستری

سنقر خاکستری در برخی نقاط  با نام های سنقر تالابی و سنقر شمالی نیز شناخته می شود. سنقر خاکستری دارای دم و بال های دراز و پاهای آن زرد رنگ است . صورت آن همانند جغد گرد و بخش بالایی پاهایشان دارای نوار های سفید رنگی می باشد و چشمانی زرد رنگ دارند . پرندگان نر بالغ دارای بالا تنه ای به رنگ آبی مایل به خاکستری و بخش زیرین بدنشان سفید است. ماده ها دارای بخش فوقانی قهوه ای و بخش زیرین به رنگ زرد نخودی هستند و در ناحیه سینه و پهلو نوار هایی به رنگ قهوه ای دارند.
پرنده نابالغ دارای پشتی به رنگ قهوه ای تیره همراه با اندکی زردی است. بخش زیرین بدنشان به رنگ دارچین که در آن نوار های رنگی دیده نمی شود.
طول بدن آن حدود 43 تا 65 سانتی متر است و فاصله دو سر بال ها از 105 تا 135 سانتی متر متغیر است. وزن آنها بین 340 تا 500 گرم متغیر است.
سنقر خاکستری در اروپا آمریکا و آسیا دیده می شود و مناطق باز مانند علفزار ها و زمین های مرطوب را ترجیح می دهد.انواعی که در نواحی شمالی زندگی می کنند از نوع مهاجر هستند.

سنقر خاکستری
سنقر خاکستری

این پرنده در یک سالگی به بلوغ می رسد .
عمده غذای آنها را پستانداران کوچک ،پرندگان خزندگان حشرات و لاشه تشکیل می دهند. سنقر های خاکستری در ارتفاع کم به صورت آرام پرواز می کنند و پس از یافتن شکار بر روی آن شیرجه می زنند. این پرندگان همانند جغد ها حس شنوایی بسیار خوبی دارند و این حس در شکار به آنها کمک می کند.
سنقر های خاکستری بر روی زمین لانه سازی می کنند و هر ساله از همان لانه قبلی خود استفاده می کنند . عموما یک نر با دو یا سه ماده جفت گیری می کند .حتی دیده شده است که یک نر با هفت ماده جفت گیری کند.
لانه آنها شبیه فنجان بوده و از هر چیزی که در محیط پیرامون خود بیابند برای لانه سازی استفاده می کنند. هر ماده لانه جداگانه ای دارد. پرنده ماده پهار یا پنج تخم می گذارد و 29 تا 32 روز در لانه باقی می مانند.
در فصول غیر از فصل جفت گیری معمولا دسته هایی را تشکیل می دهند که بعضا 20 پرنده در این دسته ها دیده می شود. یک جفت برای تمام عمر با هم زندگی نمی کنند. پرنده نر معمولا زود تر از ماده ها به محل لانه سازی می رود و با رسیدن ماده ها نمایش های هوایی را اجرا می کند و پرنده نری که حرکات بیشتری انجام دهد نظر ماده های بیشتری را به طرف خود جلب می کند. نمایش های هوایی شامل پرواز های Uشکل و موج گونه است و بعضا این نمایش تا یک کیلومتر یا بیشتر نیز ادامه می یابد.
در انتخاب محل لانه نر و ماده با هم همکاری م کنند و لانه سازی با مشارکت هر دو انجام می شود. عمل لانه سازی از چند روز تا چند هفته به طول می انجامد . حتی در مدتی که ماده روی تخم ها خوابیده است اضافه کردن مواد جدید به لانه ادامه می یابد . حتی در طی مرحله پرورش جوجه ها نیز این فرایند ممکن است ادامه یابد.
عموما پرنده ماده روی تخم ها می خوابد و فقط برای گرفتن سهم خود از غذایی که نر آورده است لانه را ترک می کند. و گهگاه لانه را برای پرواز های کوتاه و جمع کردن مواد جدید برای لانه ترک می کند.
پرنده نر غذا را با خود به لانه آورده و از هوا آن را به نزدیکی لانه می اندازد . ولی اگر ماده در لانه نباشد آن را در لانه می اندازد . پرنده نر هرگز به طور مستقیم به جوجه ها غذا نمی دهد.
اگر چند ماده با یک نر جفت گیری کنند غذای کمتری به دست می آورند لذا خود نیز به شکار می پردازند که موجب آسیب پذیر شدن لانه در برابر شکارچیان می شود.
هنگامی که جوجه ها به سن دو هفتگی می رسند شروع به راه رفتن کرده و تا 15 متری لانه می روند. در سن چهار الی پنج هفتگی جوجه ها اولین پرواز خود را انجام می دهند . جوجه ها عموما شب ها را در لانه گذرانده و منتظر غذا می مانند . والدین شکار را از بالا برای جوجه ها می اندازند و اغلب جوجه ای که زود تر از همه به غذا برسد .را می خورد . جوجه ها عموما به دنبال یکدیگر می دوند.
صدا : صدای این پرنده هشدار دهنده است و هنگام نمایش های جنسی شبیه که – که – که شنیده می شود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران :زمستان ها نسبتا فراوان است . در تمام نقاط ایان به جز منتهی الیه جنوب شرقی ایران دیده می شود.

سنقر خاکستری
سنقر خاکستری
طرلان و پیغوی کوچک

طرلان و پیغوی کوچک

طرلان و پیغوی کوچک  :  طرلان  از پرندگان شکاری با اندازه متوسط به شمار می رود . طول بدن آن ها حدود 50 تا 70 سانتی متر است و فاصله دو سر بالهایشان از 90 تا 120 سانتی متر می رسد. وزن آنها بین 500 گرم الی یک و نیم کیلو گرم است .  پرنده شکاری طرلان  اغلب در نواحی معتدل دیده می شود. عموما یک پرنده مقیم است ولی انواعی که در مناطق سرد سیر زندگی می کنند در زمستان به نواحی گرمتر مهاجرت می کنند.

 

طرلانها دارای دم دراز و بال های پهن هستند که در نواحی جنگلی دیده می شوند .در بالای چشمانشان یک نوار سفید رنگ دیده می شود و نوع بالغ آن دارای پر های آبی مایل به خاکستری است. پرنده های نا بالغ پر هایی به رنگ قهوه ای و چشمانی به رنگ نارنجی روشن دارند. در پرندگان بالغ چشم ها قرمز تیره است.
طرلانها با بال زدن و شیرجه های متوالی پرواز می کنند. گرچه اندازه نسبتا بزرگی دارند ولی هنگام شکار بسیار سریع هستند. دم بلند آنها به تغییر جهت های سریع کمک می کند و به راحتی در لابلای درختان پرواز می کنند .

طرلان و پیغوی کوچک
طرلان و پیغوی کوچک

غذای اصلی طرلان را پستانداران کوچک و نیز پرندگان تشکیل می دهند. آنها پس از مشاهده شکار به طور ناگهانی به آن حمله کرده و اغلب شکار خود را روی زمین می گیرند.
آنها لانه سازی را بر روی درختان انجام می دهند و پرنده ماده دو الی پنج تخم می گذارد و 35 تا 38 روز روی تخم ها می خوابد . مراقبت از جوجه ها 5 الی 6 هفته طول می کشد که در این زمان بندی رشد جوجه نسبت به جوجه ماده سریع تر است. جوجه ها در سن 10 الی 12 هفتگی کاملا از والدین خود مستقل می شوند.
پرنده ماده هنگامی که از لانه خود محافظت می کند بسیار پرخاشگر است . این عمل با پرواز در مجاورت لانه همراه با ایجاد سر و صدای زیادی صورت می گیرد .
لانه سازی حدود دو ماه قبل از جفت گیری آغاز می شود . جفت نر و ماده فقط تا وقتی که جوجه ها لانه را ترک کنند کنار هم می مانند.
صدا: صدای این پرنده بلند و جیغ مانند شبیه جی اک –جی اک شنیده می شود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران: بومی و به تعداد کم دیده می شوند به طور اتفاقی در فصل زمستان در بلوچستان مشاهده شده است.

پیغوی کوچک
از پرندگان شکاری کوچک به شمار می رود و مقیم آسیای جنوبی و آفریقاست . طول بدن آن 26 الی 3 سانتی متر و دارای بال های پهن و دم میله مانند و بلند است که امکان مانور های سریع را فراهم می سازد.

طرلان و پیغوی کوچک
طرلان و پیغوی کوچک

پیغوی های کوچک بالغ دارای سطح پشتی به رنگ خاکستری روشن و سطح شکمی متمایل به قرمز هستند. نرو ماده به هم شبیه بوده ولی جنس ماه اندکی بزرگتر از نر است. پرنده های نا بالغ دارای سطح پشتی قهوه ای و سطح شکمی سفید با لکه های قهوه ای هستند و دمشان میله مانند است
این پرنده در منااطق جلگه ای و جنگل های باز زندگی می کند و برای شکار از حمله های ناگهانی استفاده می کند.
به دین ترتیب که در یک مکان به کمین نشسته و به طور ناگهانی به شکار خود حمله می کند.
غذای اصلی پیغوی کوچک را مارمولک پرندگان و پستانداران کوچک تشکیل می دهند .
این پرنده برای لانه سازی بالای درختان را ترجیح می دهد و هر ساله یک لانه جدید می سازد و حدود سه تا هفت تخم می گذارد.
صدا : صدای این پرنده آرام یا شبیه جغد جنگلی شنیده می شود. و هنگام نمایش های جنسی سوت مانند.
پراکندگی جغرافیایی در ایرا: تابستان ها نسبتا فراوان است.

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ(عقاب دو برادر):این گونه عموما طول بدنی برابر با 55 تا 65 سانتی متر دارد. بخش پشتی بدنشان قهوه ای تیره و بخش سینه و شکمی آن سفید با رگه های تیره می باشد. بالهایش نسبتا کوتاه و گرد است . دم بلندی دارند که بخش بالایی آن خاکستری و بخش زیرین سفید و دارای یک نوار انتهایی پهن سیاه رنگ است. پاها و چشم های آنها زرد رنگ است . پرنده های نا بالغ پایین تنه ای به رنگ زرد نخودی دارند. همچنین بخش زیرین بال های آنها نیز به این رنگ دیده می شود و دم آنها دارای نوار سیاه رنگ انتهایی نیست.
عقاب دو برادر در نواحی پوشیده از درخت تپه ها و نواحی دارای فضای باز زندگی می کند . نوع آفریقایی آن نواحی حاشیه جنگل و جلگه هایی را که درختانی بزرگ دارند ترجیح می دهند . این پرندگان هنگام شکار معمولا به صورت آنی از مخفی گاه خود که معمولا بر روی درختان قرار دارد بر روی شکار حمله می کنند. اما می توانند همانند سایر عقاب ها شکار خود را در تپه ها نیز به راحتی بگیرند. از سوی دیگر می توانند بر روی شکار شیرجه بزنند. این پرنده عموما پستانداران و پرندگان بزرگ را شکار می کند. جانورانی به بزرگی خرگوش صحرایی توسط این عقاب شکار می شوند.
صدا:
صدای این پرنده فریاد مانند و شبیه <جوی ی –جوی ی –گی –گی> شنیده می شود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران:بومی و نسبتا فراوان است.

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ
عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

عقاب خالدار بزرگ (تالابی)
طول بدن این عقاب به حدود 65 سانتی متر می رسد و فاصله دو سر بال های آن حدود 160 سانتی متر است. عقاب تالابی در اروپای شمالی و آسیا دیده می شود و زمستان ها را در اروپای جنوب شرقی خاورمیانه و جنوب آسیا می گذراند. وزن آن ما بین 7/1 تا 3/2 کیلو گرم متغیر است. این گونه در نواحی کم درخت زندگی کرده و پستانداران کوچک را شکار می کند. عقاب تالابی از عقاب هایی با اندازه متوسط به شمار می رود. سر و بال های آن به رنگ قهوه ای بسیار تیره است. سر آن در مقایسه با سایر عقاب ها کوچک تر است. بعضا نوار های سفید رنگ آشکاری بر ری قسمت فوقانی بال ها دیده می شود. نوع نا بالغ دارای لکه های سفید رنگ بر روی بال های خود است که در سن بلوغ از بین می رود.
بعضا ممکن است آنها با شاه باز ها و عقاب های خاکی اشتباه شوند. این پرنده عموما ساکت است .در طی فصل جفت گیری عقاب های تالابی زمین های پست جنگلی که نزدیک به مناطق پر آب باشد را برای لانه سازی انتخاب می کنند. آنها لانه خود را بر روی درختان بلند می سازند و در زمین ها باتلاقی و چمنزار های مرطوب به شکار می پردازد. هنگام مهاجرت و نیز در زمستان از نواحی بیابانی و باتلاقها عبور کرده و در اطراف آبهای کم عمق که دارای درختان کوتاه هستند گرد هم جمع می شوند. آنها از درختان نواحی صخره ای و بعضی مواقع از روی زمین برای لانه سازی استفاده می کنند. در اواسط بهار یک الی سه تخم گذاشته می شود که پس از 42 تا 44 روز جوجه ها از تخم بیرون می آیند .حدود 60 تا 65 روز طول می کشد تا جوجه ها بتوانند پرواز کنند. در طی این دوره والدین هر دو از جوجه ها مراقبت می کنند .قورباغه غذای اصلی آنها را تشکیل می دهد ولی از پستانداران کوچک پرندگان آبی و مار ها نیز در رژیم غذایی خود استفاده می کنند. و در صورت پیدا کردن لاشه لاشه خواری نیز می کنند.
عمده ترین خطری که هم اکنون این گونه را تهدید می کند از بین رفتن زیستگاه های آنها توسط انسان است.در برخی نواحی به دلیل شکار شدن توسط انسان تعداد آنها به شدت در حال کاهش است.

عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ
عقاب دو برادر و عقاب خالدار بزرگ

 

 

 

برخی اوقات بین عقاب خالدار بزرگ و عقاب خالدار کوچک جفت گیری صورت می پذیرد. ولی هنوز مشخص نیست که آیا این یک پدیده طبیعی است یا اینکه عدم وجود جفت عامل آن است.
صدا: صدای ای پرنده به صورت <کیاک-کیاک –کیاک> شنیده میشود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران : زمستان ها فراوان است .به تعداد کم در ایران زاد و ولد می کند به طور اتفاقی در بلوچستان دیده شده است .