پرورش جوجه

عکس مرغ مینا - سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

 سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن 

سن پرنده مینا:

سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن :دوران زندگی این پرنده در ظبیعت بین هشت تا ده سال و در اسارت البته بسته به شرایط نگهداری متفاوت است و عموما کمتر از سن طبیعی می باشد. جهت حصول اطمینان از جوان بودن پرنده بهترین راه خرید جوجه مینا هایی است که پرنده فروشان آن را توسط دست تغذیه می نمایند. چرا که مستقیما شاهد جوجه بودن و جوان بودن آن خواهید بود .و تقریبا می توان مطمئن بود که به دلیل جوان بودن و کم سن بودن پرنده قدرت یادگیری آن فوق العاده زیاد خواهد بود. چنانکه پرنده سخن گویی در نمایشگاه پرنده فروشان موجود بود جهت تشخیص سن آن اگر خود آگاهی های لازم را ندارید در صورتی که فروشنده فردی امین و مورد اعتماد باشد می توان از او کمک گرفت. در غیر این صورت با توجه به وضعیت پا های پرنده می توان محدوده ی سنی پرنده را تخمین زد. زیرا پرنده مسن معمولا دارای پاهای ضخیم و خشن خصوصا در ناحیه ی ساق پا می باشد.در حالی که پرنده جوان ساق پای لطیف و نسبتا نازک دارد.

عکس مرغ مینا - سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن
عکس مرغ مینا – سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

جنسیت در پرنده مینا
اصولا تشخیص نر و مادگی مرغ مینا معمولی از طریق رنگ زبان و کام آن میسر می باشد. چنانکه رنگ زبان و کام یک دست سیاه باشد ماده است. و چنانچه سرخ یا نارنجی رنگ باشد ماده است. لازم به ذکر است که پرندگان مقلد نر و ماده به صورت یکسان قادر به تقلید صدا می باشند و جنسیت ربطی به تقلید صدا ندارد.

پر ریزی
پر ریزی افتادن و تجدید پر های بدن است و به منظور جایگزینی پر های از بین رفته ایجاد می شود . همچنین در برخی از گونه های پرندگان این مهم سبب تشکیل رنگ روشن پر های بدن برای معاشقه و جفت گیری می شود. عموما پرندگان پس از خروج از تخم و در طول زندگی مراحلی از پر ریزی را می گذرانند تا سر انجام پرنده ی بالغ صاحب پوش پر های یدنس کامل شود. پس از این مرحله تمام پر های پرندگان حداقل سالانه یک بار و معمولا پس از فصل تولید مثل تعویض می شوند. پر ریزی امری منظم و تدریجی است به نحوی که همه بخش های بدن یکباره برهنه نمی مانند. پر های بزرگ بال ها و دم به صورت جفت های قرینه می افتد تا کار پرواز دچار اشکال نگردد. گاهی پر ریزی ممکن است جزئی و منحصر به بعضی نواحی پردار باشد و یا اینکه کامل باشد . در هر حال پر ریزی عبارت است از افتادن یک پر قدیم و روئیدن پر جدید.
معمولا پر های مرغ مینا در اواخر عمر بدون آنکه مجددا جایگزین شوند می ریزند. بنابر این بایستی ترجیحا مرغ مینا را علی الخصوص پنانکه مسن باشد در فصول سرد در دمای معتدلی نگهداری نمود . در غیر این صورت به عوارضی مثل لرزش و مشکلات تنفسی مبتلا می شود.

عکس مرغ مینا - سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن
عکس مرغ مینا – سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

مراقبت از ناخن و نوک پرنده مینا
متاسفانه پرندگانی که در قفس نگهداری می شوند به دلیل عدم تحرک کافی و عدم سایش ناخن ها دچار عارضه ی بلند شدن بیش از حد معمول این اندام ها می شوند .یکی از مهم ترین عواملی که باعث مجروح شدن پای پرنده و یا دیگر قسمت های بدن پرنده می شود بلند بودن ناخن هاست. جهت کوتاه کردن ناخن های پرنده آن را با دست مقید نموده سپس محل و موقعیت رگ های خونی ناخن را مشخص می نماییم . معمولا این عروق در قسمت بالایی ناخن قرار دارند و اگر ناخن پرنده بی رنگ باشد به صورت خطوط نازک صورتی رنگ به راحتی دیده می شوند. برای کوتاه کردن ناخن پرنده می توان از یک سیم چین تیز استفاده کرد. چنانچه ناخن پرنده درست کوتاه شود و به عروق خونی آسیب نرسد احتمال خونریزی وجود ندارد.این روش کاملا بدون درد است . استفاده از قیچی برای کوتاه کردن ناخن پرنده اصلا مناسب نیست چرا که قیچی در واقع به جای چیدن ناخن پرنده آن را پاره می کند. بعضی افراد با قرار دادن تکه های کاغذ سمباده لوله ای شکل بر روی میله ی داخل قفس سعی در نگهداری ناخن پرنده در حد طبیعی دارند اما این روش اصلا مفید نیست و خود موجب تشدید جراحات پای پرنده یا ایجاد نقاط فشار و تراکم روی پای پرنده می شود. در هر حال چنانچه تجربه و آگاهی کافی در خصوص کوتاه کردن ناخن های پرنده ندارید حتما از افراد خبره و یا دامپزشک کمک بگیرید. در خصوص منقار پرندگانی که در قفس نگهداری می شوند به دلیل این که فرصت کمتری برای استفاده از منقار خود در مقایسه با پرندگان آزاد دارند این عضو بیشتر و زود تر بلند می شود. جهت کوتاه نمودن منقار نیز می توان از یک سیم چین تیز استفاده نمود. البته مشخص کردن رگ های خونی منقار دشوار تر از عروق خونی ناخن های پرنده است. متاسفانه تجربه نشان داده که با کوتغاه کردن نوک پرنده رشد آن سریع تر می شود . بنابر این در واقع در یک دوره بی پایان مجبور خواهید بود نوک پرنده خود را مرتبا کوتاه کنید . بهتر است پیش از کوتاه کردن منقار پرنده آن را با وضعیت یک منقار طبیعی مقایسه نمود . به هیچ وجه نبایستی کوتاه کردن منقار را مسئله ای کم اهمیت تلقی کرد. چرا که اگر بیش از حد لازم کوتاه شود نوک پرنده حساس می شود و ممکن است از خوردن غذا امتناع ورزد.

عکس مرغ مینا - سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن
عکس مرغ مینا – سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

علاوه بر آن چنانچه منقار پرنده از فاصله بسیار نزدیکی نسبت به رگ های خونی کوتاه گردد آسیب دیده و امکان بروز خونریزی نیز وجود خواهد داشت. بنابر این در این مورد نیز بایستی از افراد خبره و یا دامپزشک امداد گرفت.
یکی از مهم ترین عوارضی که در خصوص پرندگان نگهداری شده در قفس وجود دارد عارضه پر کنی است که خوشبختانه در خصوص مینا این مساله وجود ندارد. با این حال گاهی فقر جیره غذایی یعنی جیره ناقص و یا عدم وجود امکانات آب تنی برای پرنده و یا کسلی و بی حوصلگی و یا حتی عدم ارضای تمایلات جنسی موجب پر ریزی های غیر طبیعی و نا منظم و عدم رشد طبیعی پر های جدید می شود.

عکس مرغ مینا - سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن
عکس مرغ مینا – سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

بیماری ها
همیشه پیشگیری بهتر از درمان است . رعایت موازین و نکات بهداشتی علی الخصوص برای مرغ مینا که پرنده ای نسبتا غیر مرتب و با مدفوع زیاد و آبکی است حرف اول را در خصوص سلامتی آن می زند. با جراحت می توان گفت چنانچه قفس مینا همیشه تمیز باشد آب آشامیدنی و مورد استفاده آب تنی آن تمیز و تازه باشد غذای مورد استفاده آن تازه و غیر فاسد باشد و با پرندگان آزاد موجود در اطراف خود تماس نداشته باشد و در هوای معتدل و نسبتا گرم نگهداری شود تقریبا هیچ گاه دچار بیماری نخواهد شد.
ضمنا جهت خرید پرنده اگر شخصا تجربه کافی ندارید از افراد خبره کمک بگیرید و یا از فروشنده ی قابل اعتمادی خرید نمایید. برخی از نشانه های پرنده ی مبتلا به بیماری عفونی بدین قرار است: کاهش فعالیت و اشتها تغییر شکل مدفوع و احتمالا خارج شدن ترشحات از چشم و بینی پرنده . یک پرنده ی بیمار افسرده به نظر می رسد و ممکن است مدت ها با چشم بسته روی میله قفس استراحت کند.

عکس مرغ مینا - سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن
عکس مرغ مینا – سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن

چنانچه پرنده شما بیمار به نظر می رسد مهم ترین و حیاتی ترین مسئله این است که بلافاصله پس از مشاهده نشانه های بیماری درمان آن آغاز شود . چرا که پرنده بیمار خیلی زود زمین گیر می شود. بنابد این شروع سریع و آنی درمان به محض بروز نشانه های بیماری شرط اول در موفقیت درمان است.
بهتر است پرنده بیمار را بلافاصله به مکانی گرم که میانگین دمای آن حدود 27 درجه سانتی گراد باشد منتقل نمایید تا افت درجه حرارت بدن پرنده به حد اقل ممکن برسد. ضمنا بایستی مطمئن شد چنانچه پرنده قادر نباشد خود را به روی میله داخل قفس برساند آب و غذا در دسترس آن قرار داشته باشد. عموما پرندگان بیمار از خوردن غذا امتناع می کنند. اما همه ی آنها آب می نوشند . بنابراین بهتر است دارو ها از راه آب آشامیدنی تجویز شوند. هر چند دارویی که به این ترتیب وارد بدن پرنده می شود چندان مشخص و قابل اطمینان نیست . تجویز آنتی بیوتیک ها به خصوص در بیماری های عفونی باکتریایی بسیار موثر است. با مشورت دامپزشک و افراد خبره می توان تشخیص داد که تجویز آنتی بیوتیک از راه های تزریقی و یا قرص خوراکی بهتر است و یا از راه آب آشامیدن؟
در خصوص جراهات معمولا روی زخم های سطحی را خیلی زود لخته ای از خون فرا می گیرد. اما چنانکه به عنوان مثال نوک ناخن پرنده بشکند خونریزی شدید تر خواهد بود . در این مورد و موارد مشابه می توان از محلول سرد آلوم پتاسیم استفاده نمود و پارچه ای پشمی و یا کتانی را به این محلول آغشته کرده و آن را روی محل خون ریزی قرار داد . خوشبختانه جراهات وارده به پرنده ی مصدوم معمولا شکل عفونی به خود نمی گیرد. چرا که درجه حرارت نسبتا بالای بدن پرندگان از این امر جلوگیری می کند. در عین حال زخم ناشی از گاز گرفتگی گربه ها را حتی اگر سطحی باشد هیچ وقت نباید دست کم گرفت. چرا که معمولا میکروب های بالقوه کشنده به همراه دندان های گربه به بافت های بدن پرنده راه می یابند. تحت این شرایط معمولا درمان با آنتی بیوتیک ها تحت نظر دامپزشک و افراد خبره توصیه می شود .
در عموم پرندگان هر پا 4 پنجه دارد که در راستای گنجشک سانان مثل مرغ مینا پا از نوع چنگالی است.
پای پرنده ها معمولا بسیار حساس بوده و ممکن است داخل و یا خارج از قفس به جایی گیر کرده و دچار شکستگی شود و یا این که به شدت دچار پیچیدگی شود.

 

سن مرغ مینا و جنسیت و مراقبت از آن
جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا

جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا – پرورش جوجه با کیفیت

جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا : تخم های قابل جوجه کشی ( تخم نطفه دار ) و کیفیت جوجه های تولیده شده بستگی به کیفیت تخم مرغ های قابل جوجه کشی دارد. مهم ترین امر در تولید جوجه با کیفیت و مطلوب این است که جوجه کشی از تخم هایی صورت گیرد که کیفیت بالایی دارند تا بدین وسیله زنده ماندن تعداد زیادی از جوجه ها تضمین گردد و راندمان جوجه کشی بالا برود.
کیفیت تولید جوجه از تخم به دو عامل اصلی بستگی دارد :
الف. توانایی ارثی تخم که از نظر جوجه در آوری اهمیت زیادی دارد.
ب. نگهداری صحیح تخم و فرآیندی که بعد از خروج تخم تا زمان جوجه کشی روی تخم صورت می گیرد.

 

برای بالا رفتن کیفیت جوجه نکاتی به شرح ذیل باید رعایت گردد ( جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا )

  1.  تخم بلافاصله بعد از افتادن روی بستر آلوده نگردد که توجه داشته باشیم کثیف نباشد و بستر مرطوب نباشد. هرچه میزان آلودگی روی تخم کمتر باشد آلودگی میکروبی روی تخم کمتر اتفاق خواهد افتاد و کیفیت جوجه در آوری بهتر خواهد بود که برای این منظور باید بستر تمیز باشد و تخم با مدفوع آلوده نگردد.
  2. بستر طوری ساخته شده باشد که تخم به راحتی در کف بستر حرکت نکند.
  3. بستر عاری از گرد و غبار باشد.
  4.  تخم ها به موقع جمع آوری شود. هرچه زودتر تخم ها جمع آوری شوند بهتر است . چون ممکن است بلافاصله پرنده ای روی تخم بخوابد و جنین شروع به رشد نماید که این عمل باعث اختلاف در زمان خروج جوجه ها از تخم خواهد شد و از کیفیت جوجه در آوری کاسته خواهد شد .اگر تخم ها دیرتر جمع گردد باعث افزایش آلودگی به پوسته و تخم خواهد شد و از کیفیت جوجه در آوری کاسته خواهد شد. بنابراین هرچه تخمها زودتر به اتاق جمع – آوری برده شود و سرد شود کیفیت جوجه در آوری بیشتر خواهد شد. تخم در معرض گرما قرار نگیرد. تخمهای با پوسته صاف و طبیعی نسبت به تخم های با پوسته بدشکل اجازه آلودگی کمتری را به داخل تخم می دهد و از کیفیت جوجه در آوری بهتری برخوردار خواهند بود.

نقش تغذیه مرغ های مادر در جوجه در آوری – جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا

در گله مادران تغذیه باید متناسب با نیازهای تولید آنها باشد. در صورت مصرف بیش از اندازه باعث چاقی آنها خواهد شد و افزایش وزن در مرغ ها باعث کاهش تولید و در خروس ها هم باعث کاهش باروری خواهد شد و با افزایش وزن در خروس ها دفعات جفتگیری هم کاهش خواهد یافت، لذا توصیه می گردد که جیره متناسب با تولید باشد. همچنین پیشنهاد می شود اگر امکان داشته باشد جیره غذای مرغها و خروس به صورت سیستم جداگانه داده شود.

نکات کاربردی در تغذیه مرغ های مادر – جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا

  • کم یا زیاد بودن اسید لینولئیک باعث کاهش باروری می گردد.
  • برخی ویتامین ها مثل C ، A و E نیز بر روی باروری مؤثرند.
  • وجود مقادیر بیش از حد املاح مثل سدیم، پتاسیم و کلسیم در غذا سبب افزایش میزان مصرف آب می گردد و این حالت منجر به افزایش رطوبت بستر می شود و نتیجه آن بروز مشکلات مربوط به پا و ساق می شود و این حالت به طور غیرمستقیم باعث عدم باروری می شود.
  • وجود سموم در غذا باعث کاهش مصرف و در نتیجه سبب کاهش باروری می گردد.
  • کمبودهای تغذیه ای و مواد سمی بر روی تولید تخم و جوجه در اوری اثر می گذارد .
  • وجود ویتامین A در جیره جهت رشد مناسب بینایی، چشم، سلامت غشاء های مخاطی و همچنین تداوم تولید تخم و جوجه در آوری ضروری می باشد.

نقش ویتامین ها در جیره غذایی مرغ های مادر بر کیفیت جوجه در آوری – جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا

رشد و نمو طبیعی جنین مستلزم تأمین کلیه مواد مغذی مورد نیار در تخم است که منشاء تمام مواد ذخیره شده در تخم از مادرهایی است که خود این مواد را از طریق جیره غذایی دریافت کرده اند. بنابراین هر گونه کمبود یا زیادی یا عدم تعادل مواد مغذی می تواند منجر به مرگ و میر جنین در طول دوره جوجه کشی و یا حتی بعد از اینکه جوجه هچ شده، شود. نقش ویتامینها برای اغلب واکنشهای متابولیسمی و نیز برای تکامل جنین لازم و ضروری می باشد. بنابراین استفاده کمتر از حد نیاز در جیره های مادرها پیامدهای منفی بر عملکرد تولیدی گله مادر دارد. با توجه به اینکه ویتامین ها تنها ۴ درصد کل هزیه دان را شامل می شود، صرفه جویی در آن نمی تواند به عنوان یک راهکار مناسب تلقی گردد.
تأکید این نکته لازم است که کمبود یک ویتامین به تنهایی به ندرت ملاحظه می شود و اغلب علائم چند ویتامین زمانی دیده می شود که مخلوطی از ویتامین ها از جیره حذف شده باشد

نقش ویتامین ها در جیره غذایی مرغ های مادر بر وضعیت جوجه های تولیدی در جوجه کشی – جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا

ویتامین ها
ویتامین A
عکس العمل جوجه ها : میزان ویتامین A موجود در کبد جنین و جوجه را افزایشی داده . اما میزان ویتامین E، کاروتنوئید و اسیداسکوربیک را کاهش می دهد.
کاروتنوئیدها
عکس العمل جوجه ها : اثر مثبتی بر روی رشد جوجه ها ، تکامل اندام و یا ایمنی جوجه ها در سن 5 هفتگی بعد از هچ نداشته است.
کاروتنوئیدها
عکس العمل جوجه ها :از مرغ مادر به زرده تخم انتقال می یابد.اما توسط جنین و جوجه به خوبی جذب نمیشود.
کاروتنوئیدها و ویتامین E
عکس العمل جوجه ها : کاروتن و ویتامین E و ترکیبی از آنها تکثیر لنفوسیتها را بهبود بخشیدن اما تنها ویتامین E می تواند ایمنی را بهبود بخشد.
ویتامین E
عکس العمل جوجه ها:تیتر پادتن جوجه ها به سلول های قرمز خون را در هچ بالا می برد.
ویتامین E
عکس العمل جوجه ها : مقادیر ویتامین E در جوجه ها ، در کیسه زرده ، کبد ، عصب و ریه ها که همه به کاهش پراکسیداسیون حساسند را افزایش می دهد.
ویتامین E و سلنیوم
عکس العمل جوجه ها : فعالیت آنزیم گلوتاتیون ، پراسیداز کبدی در جوجه ها را افزایش می دهد.با بالا رفتن مقادیر سلنیوم ، میزان سلنیوم وابسته به گلوتاتیون ، پراکسیداز در جوجه افزایش می یابد.
ویتامین D
عکس العمل جوجه ها : میزان کلسیم پا و انگشتان در 2 هفته بعد از هچ بالا می رود و خاکستر موجود در پا در 4 هفتگی توسط افزایش ویتامین D بالا می رود.
ویتامین K
عکس العمل جوجه ها : جوجه های حاصله از مادرانی که با مقادیر کم ویتامین K تغذیه شدند در یک روزگی پس از هچ مقادیر اسیدید گلوتامیک درشت نی کمتری داشته اند اما این میزان با خوراندن ویتامین K به حالت عادی برمی گردد.
بیوتین
عکس العملی جوجه ها : التهاب پوست کف پا و تاول های سینه در جوجه های حاصل از مادرانی که با جیره تقویت شده با بیوتین تغذیه شده اند، کاهش می یابد.
بیوتین
عکس العمل جوجه ها : چنانچه میران بیوتین در جیره مادران افزایش یابد پلاسمای جوجه و زرده نیز به همان ترتیب اضافه می شوند.
اسید پانتوتنیک
عکس العمل جوجه ها: چنانچه مادران به میزان ۲۰ میلی گرم در کیلوگرم جیره با اسید پانتوتنیک تغذیه شوند، قدرت زنده مانی جوجه ها در بهترین شرایط خواهد بود.
کمبود ویتامین A
عکس العمل جوجه ها: باعث مرگ زودرس جنین در ۴۸ ساعت اول و عدم تکامل دستگاه گردش خون می شود.
کمبود ویتامین D3
عکسی العمل جوجه ها: امکان تولید جوجه با استخوان های نرم و کجی پا که معمولاً با برخی نقایصی در پوسته تخم هم همراه است.
کمبود ویتامین E
عکس العمل جوجه ها: امکان آنسفالومالاسی و بروز تراوش آب زیر پوست دارد.
کمبود ریبوفلاوین
عکس العمل جوجه ها : تلفات زیاد جنین در دستگاه جوجه کشی ، بروز خیز و پیچیدگی پرها و انگشتان کمبود اسید پانتوتنیک خونریزی زیر جلدی در جوجه های هچ شد.
کمبود بیوتین
عکس العمل جوجه ها :کاهش هچ بدون افت تولید تخم امکان وجود ضایعات اسکلتی و کجی منقار.
کمبود ویتامین B12
عکس العمل جوجه ها : تلفات جنینی در هفته دوم احتمال بروز خیز انگشتان پیچ خورده و کوتاهی منقار.
کمبود ویتامین
عکس العمل جوجه ها : تلفات جنین در اوائل دوره یا اواخر دوره جوجه کشی تعداد زیادی از جوجه ها مرد ، در سینی هچری تلفات جوجه های هچ شده در 10 تا 14 روزگی .
کمبود نیاسین
عکس العمل جوجه ها :
تلفات جنینی در 7 تا 17 روزگی که البته به سطج تریپتوفان جیره هم بستگی دارد.بروز برخی از ناهنجاری های اسکلتی و پردرآوری بازدهی انتقال ویتامین ها از جیره به تخم در مورد ویتامین A خیلی بالاست ، برای ریبوفلاوین و اسیدپانتوتنیک و بیوتین و ویتامین E هم بالاست ولی در مورد ویتامین D3 متوسط و برای تیمامین و اسید فولیک پایین است.

احتیاجات ویتامین مرغ تخمگذار – جوجه کشی جوجه با کیفیت بالا

ویتامین های اضافه شده به جیره خشک

پولت های جایگزین

مرغ های تخمگذار

ویتامین       A IU/Kg

7000
تا 10000

8000 تا 120000

ویتامین D3 IU/Kg

1500 تا 2500

2500 تا 3500

ویتامین E میلی گرم بر کیلوگرم

20
تا 30

15 تا 30

ویتامین K3  میلی گرم بر کیلوگرم

1 تا 3

2 تا 3

ویتامین  B1 میلی گرم بر کیلوگرم

1
تا 2.5

1 تا 2.5

ویتامین  B2 میلی گرم بر کیلوگرم

4
تا 7

4 تا 7

ویتامین B6 میلی گرم بر کیلوگرم

2.5
تا 5

3 تا 5

ویتامین B12 میلی گرم بر کیلوگرم

0.015
تا 0.025

0.015 تا 0.025

نیاسین میلی گرم بر کیلوگرم

25 تا 40

20 تا 50

اسید پانتوتنیک میلی گرم بر کیلوگرم

9 تا 11

8 تا 10

اسید فولیک میلی گرم بر کیلوگرم

0.8 تا 1.2

0.5 تا 1

بیوتین میلی گرم بر کیلوگرم

0.1 تا 0.15

0.1 تا 0.15

ویتامین C میلی گرم بر کیلوگرم

100
تا 150

100 تا 200

Hy.D(25-OH
D3)(mg/kg)

0.069

0.069

کولین میلی گرم بر کیلوگرم

200 تا 400

300 تا 500

1.در زمانی که از Hy.DR استفاده میشود نباید بیش از 3000 IU بر کیلوگرم در خوراک استفاده شود.
2.تحت شرایط استرس حرارتی 200 میلی گرم بر کیلوگرم
3.محدودیت هایی در فعالیت ویتامین D3 کل جیره مشاهده شد.

پرورش مرغ بومی

 پرورش مرغ بومی اصلاح شده

۱-۱ پرورش مرغ بومی –  مدیریت جوجه

پرورش مرغ بومی یک صنعت و سنت و یک شغل پر درآمد با یک برنامه ریزی و علم و اصول درست

 

۱-۱ آماده سازی جهت پذیرش جوجه در پرورش مرغ بومی اصلاح شده

رمز موفقیت پرورش مرغ بومی، داشتن برنامه مدیریتی موثر قبل از رسیدن جوجه ها به فارم است .

  • در هر فارم جوجه ها را به صورت تک سنی پرورش دهیم . از جدا بودن کامل جوجه های جوان از جوجه های مسن تر اطمینان یابید . پرورش جوجه ها باید درسیستم تمام پر- تمام خالی با یک برنامه بهداشتی مناسب انجام گیرد . کارگران فقط باید در داخل فارم مورد نظر فعالیت کنند.
  •  وسایل مورد نیاز دوره پرورش را قبل از رسیدن جوجه ها، تمیز و ضدعفونی کنید. باید برنامه های بیوسکوریتی همیشه و در تمام مدت سال و دورانی که فارم نیز خالی از جوجه است به اجرا گذاشته شود .
  •  فارم مادر باید از امنیت کافی برخوردار باشد . برای ماشین هایی که وارد فارم میشوند ابتدا مراحل تمیز کردن چرخها انجام گیرد . فقط مسئولین و پرسنل باید اجازه ورود به فارم را داشته باشند و ورود آنها به فارم نیز باید پس از طی مراحل کامل بیوسکوریتی( موارد مهم در برنامه بیوسکوریتی:۱٫ حذف تمام مواد آلی از سالن. ۲٫ انتخاب مواد شوینده مناسب . ۳٫ شستشو و ضد عفونی با دقت بدون اهمال در کار. ۴٫ ضد عفونی با یک عامل ضد ویروس قوی، مثل فرمالدئید یا فرمالین بصورت مه پاشی.) که شامل دوش گرفتن و استفاده از لباسهای مخصوص است انجام شود . درب آشیانه ها نیز باید در مواقع غیر ضروری کامال بسته باشد .

۱-۲ طراحی برای جوجه ریزی  در پرورش مرغ بومی اصلاح شده

تراکم جوجه ریزی با در نظر گرفتن شرایط محیطی و یا شرایط آب و هوایی منطقه ای تعیین میگردد. به یاد داشته باشید که خروسها سنگین تر از مرغها هستند و برای دستیابی به وزن مورد نظر باید سطح بیشتری در اختیار آنها  قرار گیرد .

  •  در هر بار جوجه ریزی ممکن است اندازه گله متفاوت باشد، بنابراین لازم است از تــــــــعداد دقیق جوجه ریزی آگاه باشید.
  • تمام کف سالن را با پوشال بپوشانید تا از اتلاف حرارت جلوگیری شود . پوشال بستر را با چنگک یکنواخت و فشرده نمائید. بستر ناهموار ایجاد درجه حرارت غیریکنواخت در نقاط مختلف بستر مینماید و باعث می شود که تعدادی از جوجه ها در داخل قسمت های ناهموار بستر و یا در زیر وسائل جمع شوند و این مسئله از دسترسی جوجه ها به آب و دان در این مرحله حساس می کاهد .
  • قبل از رسیدن جوجه ها با تهویه مناسب ، گازها و گرمای ناشی از ضدعفونی کردن سالن را خارج نمایید. گاز فرمالین ( فرمالدهید که نام علمی آن متانال است، گازی با بوی تند و زننده‌است و کوچک‌ترین آلدهید به شمار می‌آید.) میتواند باعث ایجاد مشکلات در یکنواختی و کاهش میزان رشد اولیه گردد.
  •  براساس شرایط آب و هوایی سالن ها را ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از رسیدن جوجه ها گرم کنید . این کار باعث اطمینان یافتن از دمای مناسب بستر در هنگام قراردادن جوجه ها در  سالن می گردد. با کنترل مرتب دستگاهها از سالم بودن همه وسایل گرمازا اطمینان یابید .
  •  از عملکرد درست تهویه حداقل از روز قبل از جوجه ریزی اطمینان حاصل کنید . هرگز هوای تازه را فدای هزینه گرم کردن هوای سالن نکنید .
  • دو آبخوری اضافه برای هر ۱۰۰ پرنده فراهم نمائید و آنها را در نزدیک دانخوری قرار دهید .
  •  تجهیزات دانخوری نباید به طور مستقیم زیر مادر مصنوعی قرار گیرند و دان باید درست قبل از رسیدن جوجه ها به فارم در دانخوریها توزیع شود .
  • به ازای هر ۷۵ پرنده ، یک سینی دانخوری تهیه نمایید . از تازه بودن دان در دانخوریهای کمکی اطمینان حاصل کنید و به جوجه ها اجازه استفاده از دان مانده را ندهید .
  • گارد احاطه شده مادر مصنوعی( ترجیحا” شبکه توری ) نباید بیش از ۴۶ سانتی متر ارتفاع داشته باشد. حداکثر تراکم پرنده در محدوده هر مادر مصنوعی ۳۰ جوجه در هر متر مربع می باشد . از نور جذب کننده برای نگه داشتن پرنده در نزدیکی منبع حرارتی استفاده نمایید . برای کمک به یافتن آب و دان در هفته اول شدت نور باید حدودا ۲۰ – ۳۰ لوکس باشد .

 

محافظ مادر مصنوعی

در پرورش مرغ بومی دور مادرهای مصنوعی را به ارتفاع ۳۶-۴۶ سانـتی متر محصور نمایید . شبـکه های سیمی ، با سوراخهایی به ابعاد ۲/۵ سانتی متر برای تابستان ارجح میباشد . محصور کننده و یا محافظ باید اطراف منبع حرارتی و یا در طول سالن قرار گیرد . بعد از هفت روز محافظ را به خارج از سالن منتقل کنید.

 

 

۱-۳ نور در پرورش مرغ بومی اصلاح شده

در ۴۸ ساعت اول ورود جوجه ها نور را به طور پیوسته در اختیار پرنده قرار گیرد . شدت نور باید حداقل ۲۰ لوکس باشد تا مطمئن شویم که جوجه ها آب و دان را به راحتی پیدا خواهند کرد .تمام سالن های پرورش مرغ مادر بومی باید ضد نور باشند .

۱-۴ کوتاه کردن نوک در پرورش مرغ بومی اصلاح شده 

کوتاه کردن نوک جوجه ها در گله های مادری که تـحت شرایـط کامـل کنـترل نور ، پرورش می یابند معمولا لازم نمی باشد .در شرایط پرورش در سالن های باز و یا در وضعیتی که شدت نور غیرقابل کنترل باشد، جهت کاهش حالت تهاجمی طیور ممکن است کوتاه کردن نوک جوجه ها ضروری باشد . در صورت لزوم ، کوتاه کردن نوک مرغها و خروسها باید در سن ۱۰-۷ روزگی و به درستی انجام گیرد . برای کاهش استرس و یکنواختی بهتر ،تا ۳-۲ هفته بعد از کوتاه کردن نوک میزان دان در دانخوریها را افزایش دهید.

مرغها در پرورش مرغ بومی
تقریبا یک سوم از نوک بالا و پایین را با روشی مناسب کوتاه کنید . درصورتیکه کوتاه کردن به درستی انجام شده باشد طول نوک بالا و پایین همسطح می باشد . در سن ۱۸ هفتگی اندازه نوک مرغها را به دقت کنترل کنید و مطمئن شوید که رشد نوک آنها به حدی نیست که به جفتگیری گله آسیب برسانند. نوک پرندگانی که خیلی بلند است و یا نوک های قاشقی شکل و طوطی مانند یا دیگر ناهنجاریهای نوک که ممکن است دسترسی طیور را به آب و دان مشکل نماید ، باید در حد استاندارد اصالح شود .
خروسها در پرورش مرغ بومی

حصار دور محوطه جوجه ریزی در پرورش مرغ بومی
حصار دور محوطه جوجه ریزی در پرورش مرغ بومی

جهت دستیابی به یکنواختی مناسب و حداکثر پتانسیل باروری ، باید کوتاه کردن نوک خروسها به دقت و درستی انجام گیرد. تنها ناحیه کراتینی نوک را کوتاه کنید. نوک پرندگان را در سن ۱۸ هفتگی به دقت کنترل کنید و نوکهایی که دارای رشد مجدد بوده و یا دارای وضعیت غیرطبیعی هستند باید مجددا کوتاه شوند.کوتاه کردن نوک خروسها ، باعث کاهش آسیب به مرغها در دوره جفتگیری می گردد و به موثر بودن جفتگیری کمک می نماید.

 

دوره رشد - مرغ بومی
دوره رشد – مرغ بومی

درک و تفهیم منحنی وزن بدن در دوره رشـد بسـیار مهـم اسـت و میتـوان ایـن دوره را بـه سـه قسـمت تقسـیم کرد . اولین دوره ۶-۵ هفتگی است کـه یکنـواختی و انـدازه بـدن بـه دسـت آمـده در ایـن دوره در ادامـه زنـدگی پرنده تعیـین کننـده و مهـم اسـت . دومـین دوره ۱۶ -۶ هفتگـی اسـت کـه پرنـدگان بایـد تحـت برنامـه غـذایی  دقیقی قرار گیرند تـا از افـزایش وزن آنهـا جلـوگیری شـود . سـومین دوره بعـد از ۱۴ هفتگـی اسـت کـه در ایـن دوره گله به افزایش رشد جهت آماده شـدن بـرای رشـد جنسـی و رسـیدن بـه یکنـواختی مناسـب بـدون در نظـر گرفتن وضعیت وزن بدن نیاز دارد .